ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΓΙΩΝ

Ημερίδα εις μνήμην του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου...

2012-01-30T00:08:00.000-08:00

Ημερίδα εις μνήμην του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου του ΚαυσοκαλυβίτουΔιοργάνωση: Ι. Μ. Οσ. Εφραίμ του Σύρου,
Κονταριώτισσα Κατερίνης

ΠΗΓΗ: http://apantaortodoxias.blogspot.com/2012/01/blog-post_2789.html

Συγνώμη, αλλά αυτή δεν μπορεί να είναι η εκκλησία του Χριστού...

2012-01-18T12:18:00.000-08:00

Με αφορμή το άρθρο:
Ορθόδοξοι, Ρ/Καθολικοί, Προτεστάντες και Αρμένοι θα συμπροσευχηθούν

θα θέλαμε να εκφράσουμε τους προβληματισμούς μας.
Πόσο εποικοδομητικές είναι αυτές οι συμπροσευχές και τελικά σε ποιον προσεύχονται όλοι αυτοί που θα μαζευτούν; Αν δεν κάνω λάθος οι Ιερές Σύνοδοι με το φωτισμό του Αγίου πνεύματος είναι αυτές που έχουν καταδικάσει ως αιρετικούς όλους αυτούς που έχουν απομακρυνθεί από την Αλήθεια. Τώρα ξαφνικά τι έγινε και συμπροσευχόμαστε και για ποιο λόγο. Ο Θεός θα μας ακούσει όταν συμπροσευχόμαστε με τους υιούς της Ασωτίας; Έχω την εντύπωση ότι έχουμε ξεφύγει από το δρόμο της Αληθείας και κινδυνεύουμε να πλανευτούμε από το είδωλο της Παγκοσμιοποίησης.
Ο Θεός μέχρι τώρα ήταν ο προστάτης της Αγίας μας Εκκλησίας αλλά δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα μας ευσπλαχνίζεται.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/01/blog-post_4485.html

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΑΝΟΥΜΕ...

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΗ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΕΣ:

http://www.oodegr.com/oode/oikoymen/oikoymen.htm

"Η ΘΥΣΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ"... (αξίζει να το δείτε).

2012-01-15T00:04:00.000-08:00

"ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ..."

2012-01-14T23:11:00.000-08:00

Η δεύτερη πράξη της ευχάριστης ταινίας: "Ψυχοφελείς Ιστορίες και Παραβολές".
Λευκορωσικής παραγωγής, με πολύ διδακτικό περιεχόμενο.
Μετάφραση Ευγενία Τελιζένκο.
Υποτιτλισμός: Ενορία Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου 40 Εκκλησιών, Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

"Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ" (ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΒΙΝΤΕΟ).

2012-01-12T00:19:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=XddLDufkaig&feature=colike

Σύναξις του αγίου ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (+ 7 Ιανουαρίου).

2012-01-06T12:55:00.000-08:00

Από πολύ παλιά έχει καθορισθεί να εορτάζουμε κατά την επομένη ημέρα των Αγίων Θεοφανείων την Σύναξη του Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού , για το λόγο ότι αξιώθηκε να βαπτίσει τον Ιησού Χριστό. Ο Τίμιος Πρόδρομος υπήρξε ο Όρθρος που ανήγγειλε τον ερχομό της ημέρας του Κυρίου. Ο Όρθρος που προηγήθηκε της Ανατολής του Ηλίου της δικαιοσύνης. Έτσι τον ονομάζει ένας ύμνος των Θεοφανείων .

«Φωνή βοώντος εν τη ερήμω , ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου». Ομιλεί το στόμα του Ασκητού. Ο χαρισματικός άνθρωπος που αναδείχθηκε «μείζων εν γεννητοίς γυναικών». Ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος κηρύσσει προδρομικά μέσα στην έρημο το μήνυμα του Ευαγγελίου του Χριστού. Ξαναθυμίζει τα προφητικά λόγια του Ησαΐου ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που βεβαίως αναφέρονται στον μεγάλο ερημίτη του Ιορδάνου. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κηρύσσει, με πέντε βαρυσήμαντες λέξεις ό,τι θα διδάξει λίγο αργότερα ο Ιησούς: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών».

Λίγες σε αριθμό οι λέξεις του, αλλά βαριές σε δύναμη μαρτυρίας. Ο άγγελος της ερήμου προετοιμάζει τον ερχομό του Κυρίου και κηρύσσει συνοπτικά τις διαστάσεις του λυτρωτικού του έργου. Το προδρομικό αυτό έργο του Ιωάννου καθαγιάζεται και επικυρώνεται από τον εν Τριάδι Θεό στο γεγονός της βαπτίσεως του Κυρίου. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν αναμφίβολα μια ασκητική φυσιογνωμία. «Είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ην ακρίδες και μέλι άγριον ». Αυτό σημαίνει πως ο Ιωάννης ήταν συγχρόνως και πρόδρομος, αλλά και υπόσχεση όλων των Αγίων Ασκητών της χριστιανικής ερήμου. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι το βασικό έργο του Ιωάννου ήταν ν' αφυπνίσει τις συνειδήσεις των ακουόντων το κήρυγμά του και όχι να θωπεύσει τα αυτιά τους.

Το κήρυγμά του, κήρυγμα μετανοίας, σκόπευε στην συνειδητοποίηση και εξαγόρευση της ενοχής τους, των αμαρτιών τους. «Και εξεπορεύετο προς αυτόν πάσα η Ιουδαία χώρα και οι Ιεροσολυμίται, και εβαπτίζοντο πάντες εν τω Ιορδάνη ποταμώ υπ' αυτού εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών».

Η μαρτυρία, η φωνή του αγγέλου της ερήμου είναι η ίδια η φωνή της Εκκλησίας που βοηθά τον άνθρωπο να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Χριστού τον Μεσσία μέσα στην ξερή και άνυδρη έρημο του παρόντος κόσμου.

Η Εκκλησία μάς καλεί στη σημερινή εορτή να ακούσουμε την «φωνή βοώντος εν τη ερήμω ...» και να προετοιμάσουμε όλοι μας «την οδόν Κυρίου», για να εξανθίσει η έρημος που ζούμε και λέγεται σύγχρονη κοινωνία και ο καθένας μας να βιώσει το βαθύτερο και πολυδύναμο νόημά της με το « απελθείν εις ερημίαν των παθών του».

Όμως, την ημέρα αυτή εορτάζουμε και το γεγονός της μεταφοράς στην Κωνσταντινούπολη της τιμίας Χειρός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, που έγινε κατά τον ακόλουθο τρόπο:

Όταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς μετέβη στην πόλη Σεβαστή στην οποία είχε ενταφιασθεί το τίμιο λείψανο του Προδρόμου, παρέλαβε από τον τάφο τη δεξιά χείρα του Αγίου Ιωάννου και την μετέφερε στην Αντιόχεια. Δια της δεξιάς χειρός του Προδρόμου γίνονταν στην Αντιόχεια πολλά θαύματα. Λέγεται μάλιστα ότι κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού ο Επίσκοπος ανύψωνε και την τιμία Χείρα. Την ώρα της ανυψώσεως άλλοτε εκτεινόταν και άλλοτε συστελλόταν. Με την έκτασή της δήλωνε ευφορία καρπών, ενώ με την συστολή δήλωνε ανέχεια και φτώχεια. Για τον λόγο αυτό πολλοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου επιθυμούσαν να την πάρουν και, κυρίως, οι Κωνσταντίνος και Ρωμανός, οι Πορφυρογέννητοι. Έτσι, λοιπόν, κατά την περίοδο που διετέλεσαν αυτοκράτορες αυτοί οι δύο, κάποιος διάκονος της Εκκλησίας των Αντιοχέων, Ιώβ ονομαζόμενος, ένα βράδυ που κατά την παράδοση οι Χριστιανοί τελούσαν την ακολουθία του Αγιασμού, άρπαξε την αγία χείρα του Προδρόμου και την μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο φιλόχριστος αυτοκράτορας, αφού την ασπάσθηκε με πολύ σεβασμό, την τοποθέτησε στα βασιλικά ανάκτορα.

Η σύναξη των πιστών, σε ανάμνηση του γεγονότος της μετακομιδής της τιμίας Χειρός του προδρόμου στην Κωνσταντινούπολη, ετελείτο στην περιοχή του Φορακίου (ή Σφωρακίου ).

Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, τ. Ιανουαρίου, σελ. 99-102.

Πηγή: Αποστολική Διακονία

και http://syndesmosklchi.blogspot.com/2012/01/7.html

Φώτης Κόντογλου: " Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ Μέγα Μυστήριον".

2011-12-30T00:41:00.000-08:00

Μυστήριο ξένον, λέγει ὁ Ὑμνωδός, τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ νὰ γεννηθῆ σὰν ἄνθρωπος, ὄχι κανένας προφήτης, ὄχι κανένας ἄγγελος, ἄλλα ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ὁ ἄνθρωπος, θὰ μποροῦσε νὰ φθάσει σὲ μία τέτοια πίστη; Οἱ φιλόσοφοι καὶ οἱ ἄλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ἤτανε δυνατὸ νὰ παραδεχθοῦν ἕνα τέτοιο πράγμα; Ἀπὸ τὴν κρισάρα τῆς λογικῆς τους δὲν μποροῦσε νὰ περάσει ἢ παραμικρὴ ψευτιά, ὄχι ἕνα τέτοιο τερατολόγημα! Ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ἐμπεδοκλῆς κι ἄλλοι τέτοιοι θαυματουργοί, ποὺ ἤτανε καὶ σπουδαῖοι φιλόσοφοι, δὲ μπορέσανε νὰ τοὺς κάνουνε νὰ πιστέψουνε κάποια πράγματα πολὺ πιστευτά, καὶ θὰ πιστεύανε ἕνα τέτοιο τερατολόγημα; Γι᾿ αὐτὸ ὁ Χριστὸς γεννήθηκε ἀνάμεσα σὲ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, ἀνάμεσα σὲ ἀπονήρευτους τσοπάνηδες, μέσα σε μία σπηλιά, μέσα στὸ παχνί, ποὺ τρώγανε τὰ βόδια.

Κανένας δὲν τὸν πῆρε εἴδηση, μέσα σε ἐκεῖνον τὸν ἀπέραντο κόσμο, ποὺ ἐξουσιάζανε οἱ Ῥωμαῖοι, γιὰ τοῦτο εἶχε πεῖ ὁ προφήτης Γεδεών, πὼς θὰ κατέβαινε ἥσυχα στὸν κόσμο, ὅπως κατεβαίνει ἡ δροσιὰ ἀπάνω στὸ μπουμπούκι τοῦ λουλουδιοῦ, «ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον». Ἀνάμεσα σὲ τόσες μυριάδες νεογέννητα παιδιά, ποιὸς νὰ πάρει εἴδηση τὸ πιὸ πτωχὸ ἀπὸ τὰ πτωχά, ἐκεῖνο ποῦ γεννήθηκε ὄχι σὲ καλύβι, ὄχι σὲ στρούγκα, ἀλλὰ σὲ μία σπηλιά; Καὶ κείνη ξένη, γιατὶ τὴν εἴχανε οἱ τσομπαναρέοι νὰ σταλιάζουνε τὰ πρόβατά τους.

Τὸ «ὑπερεξαίσιον καὶ φρικτὸν μυστήριο» τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ ἔγινε τὸν καιρὸ ποὺ βασίλευε ἕνας μοναχὰ αὐτοκράτορας ἀπάνω στὴ γῆ, ὁ Αὔγουστος, ὁ ἀνιψιὸς τοῦ Καίσαρα, ὕστερα ἀπὸ μεγάλη ταραχὴ καὶ αἱματοχυσία ἀνάμεσα στὸν Ἀντώνιο ἀπὸ τὴ μία μεριά, καὶ στὸν Βροῦτο καὶ τὸν Κάσσιο ἀπὸ τὴν ἄλλη. Τότε γεννήθηκε κι ὁ ἕνας καὶ μοναχὸς πνευματικὸς βασιλιάς, ὁ Χριστός. Κι᾿ αὐτὸ τὸ λέγει ἡ ποιήτρια Κασσιανὴ στὸ δοξαστικὸ ποὺ σύνθεσε, καὶ ποὺ τὸ ψέλνουνε κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῶν Χριστουγέννων: «Αὐγούστου μοναρχήσαντος ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ πολυαρχία τῶν ἄνθρωπων ἐπαύσατο. Καὶ Σοῦ ἐνανθρωπήσαντος ἐκ τῆς ἁγνῆς ἡ πολυθεΐα τῶν εἰδώλων κατήργηται. Ὑπὸ μίαν βασιλείαν ἐγκόσμιον αἱ πόλεις γεγένηνται. Καὶ εἰς μίαν δεσποτείαν Θεότητος τὰ ἔθνη ἐπίστευσαν...».

Τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ τὴν προφητέψανε οἱ Προφῆτες. Πρῶτος ἀπ᾿ ὅλους τὴν προφήτεψε ὁ πατριάρχης Ἰακώβ, τὴ μέρα ποὺ εὐλόγησε τοὺς δώδεκα υἱούς του, καὶ εἶπε στὸν Ἰούδα «δὲν θὰ λείψει ἄρχοντας ἀπὸ τὸν Ἰούδα μήτε βασιλιὰς ἀπὸ τὸ αἷμά του, ὡς ποὺ νὰ ἔλθει ἐκεῖνος, γιὰ τὸν ὁποῖον εἶναι γραμμένο νὰ βασιλεύει ἀπάν᾿ ἀπ᾿ ὅλους, κι αὐτὸν τὸν περιμένουμε ὅλα τὰ ἔθνη». Ὡς τὸν καιρὸ ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός, οἱ Ἰουδαῖοι, τὸ γένος τοῦ Ἰούδα, εἴχανε ἄρχοντες, δηλαδὴ κριτὲς καὶ ἀρχιερεῖς, ποὺ ἤτανε κ᾿ οἱ πολιτικοὶ ἄρχοντές τους. Ἀλλὰ τότε γιὰ πρώτη φορὰ ἔγινε ἄρχοντας τῆς Ἰουδαίας ὁ Ἡρώδης, ποὺ ἤτανε ἐθνικὸς καὶ ἔβαλε ἀρχιερέα τὸν Ἀνάνιλον «ἀλλογενῆ», ἐνῶ οἱ ἀρχιερεῖς εἴχανε πάντα μητέρα Ἰουδαία. Τελευταῖος Ἰουδαῖος ἀρχιερεὺς στάθηκε ὁ Ὑρκανός. Καὶ οἱ ἄλλοι προφῆτες προφητέψανε τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, προπάντων ὁ Ἡσαΐας. Τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ τὴ λένε οἱ ὑμνωδοὶ «τὸ πρὸ αἰώνων ἀπόκρυφον καὶ Ἀγγέλοις ἄγνωστον μυστήριον», κατὰ τὰ λόγια του Παύλου ποὺ γράφει: «Ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὐτὴ ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ καὶ φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τὸν ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, τῷ τὰ πάντα κτίσαντι διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ» (Ἐφεσ. γ´ 8-10). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγει, πὼς αὐτὸ τὸ μυστήριο δὲν τὸ γνωρίζανε καθαρὰ καὶ μὲ σαφήνεια οὔτε οἱ Ἄγγελοι, γι᾿ αὐτὸ ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ μὲ τρόμο τὸ εἶπε στὴν Παναγία. Καὶ στοὺς Κολασσαεῖς γράφοντας ὁ θεόγλωσσος Παῦλος, λέγει: «Τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν, νυνὶ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, οἷς ἠθέλησε ὁ Θεὸς γνωρίσαι τὶς ὁ πλοῦτος, τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὃς ἐστὶ Χριστὸς ἐν ἡμῖν ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης». Λέγει, πῶς φανερώθηκε αὐτὸ τὸ μυστήριο στοὺς ἁγίους, ποὺ θέλησε ὁ Θεὸς νὰ τὸ μάθουνε, καὶ αὐτοὶ θὰ τὸ διδάσκανε στὰ ἔθνη; στοὺς εἰδωλολάτρες, ποὺ προσκυνούσανε γιὰ θεοὺς πέτρες καὶ ζῶα καὶ διάφορα ἀλλὰ κτίσματα.

Ἑξακόσια χρόνια πρὸ Χριστοῦ ὁ βασιλιὰς Ναβουχοδονόσορ εἶδε στὸ Ὄνειρό του, πὼς βρέθηκε μπροστά του ἕνα θεόρατο φοβερὸ ἄγαλμα, καμωμένο ἀπὸ χρυσάφι, ἀσήμι, χάλκωμα, σίδερο καὶ σεντέφι: Κι ἄξαφνα ἕνας βράχος ξεκόλλησε ἀπὸ ἕνα βουνὸ καὶ χτύπησε τὸ ἄγαλμα καὶ τό ῾κανε σκόνη. Καὶ σηκώθηκε ἕνας δυνατὸς ἄνεμος καὶ σκόρπισε τὴ σκόνη, καὶ δὲν ἀπόμεινε τίποτα. Ὁ βράχος ὅμως ποὺ τσάκισε τὸ ἄγαλμα ἔγινε ἕνα μεγάλο βουνό, καὶ σκέπασε ὅλη τη γῆ. Τότε ὁ βασιλιὰς φώναξε τὸν προφήτη Δανιὴλ καὶ ζήτησε νὰ τοῦ ἐξήγησει τὸ ὄνειρο.

Κι ὁ Δανιὴλ τὸ ἐξήγησε καταλεπτῶς, λέγοντας πὼς τὰ διάφορα μέρη τοῦ ἀγάλματος ἤτανε οἱ διάφορες βασιλεῖες, ποὺ θὰ περνούσανε ἀπὸ τὸν κόσμο ὕστερα ἀπὸ τὸν Ναβουχοδονόσορα καὶ πὼς στὸ τέλος ὁ Θεὸς θὰ ἀναστήσει κάποια βασιλεία ποὺ θὰ καταλύσει ὅλες τὶς βασιλεῖες, ὅπως ὁ βράχος ποὺ εἶχε δεῖ στὸ ἐνύπνιό του ἐξαφάνισε τὸ ἄγαλμα μὲ τὰ πολλὰ συστατικά του: «Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασελέων ἐκείνων, ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται», «κάποιο βασίλειο, λέγει, ποὺ δὲν θὰ καταλυθεῖ ποτὲ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων».

Αὐτὴ ἡ βασιλεία ἡ αἰώνια, ἡ ἄφθαρτη, εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ, ἡ βασιλεία τῆς ἀγάπης στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ ἱδρύθηκε μὲ τὴν ἁγία Γέννηση τοῦ Κυρίου ποὺ γιορτάζουμε σήμερα. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι τέτοια βασιλεία, γι᾿ αὐτὸ θὰ εἶναι αἰώνια, γι᾿ αὐτὸ δὲν θὰ χαλάσει ποτέ, ὅπως γίνεται μὲ τὶς ἄλλες ἐπίγειες καὶ ὑλικὲς βασιλεῖες. Ὅπως ὁ βράχος μεγάλωνε κι ἔγινε ὄρος μέγα καὶ σκέπασε τὴ γῆ, ἔτσι καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ξαπλώθηκε σ᾿ ὅλη τὴν οἰκουμένη, μὲ τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων: «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν».

Ὥστε βγῆκε ἀληθινὴ ἡ ἀρχαιότερη προφητεία τοῦ Ἰακώβ, πὼς σὰν πάψει ἡ ἐγκόσμια ἐξουσία τῶν Ἰουδαίων, θὰ ἔρθει στὸν κόσμο ἐκεῖνος ποὺ προορίστηκε, «ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν».

Σημείωσε πὼς οἱ Ἑβραῖοι πιστεύανε πὼς ἡ φυλή τους μονάχα ἦταν βλογημένη, καὶ πὼς ὁ Θεὸς φρόντιζε μονάχα γι᾿ αὐτή, καὶ πὼς οἱ ἄλλοι λαοί, «τὰ ἔθνη», ἦταν καταραμένα καὶ μολυσμένα κι ἀνάξια νὰ δεχτοῦν τὴ φώτιση τοῦ Θεοῦ. Λοιπὸν εἶναι παράξενο νὰ μιλᾶ ἡ προφητεία τοῦ Ἰακὼβ γιὰ τὰ ἔθνη, γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες θὰ περιμένουν τὸν Μεσσία νὰ τοὺς σώσει καὶ μάλιστα νὰ μὴ λέει κἂν πὼς τὸν ἀναμενόμενο Σωτῆρα τὸν περιμένανε οἱ Ἰουδαῖοι μαζὶ μὲ τὰ ἔθνη, ἀλλὰ νὰ λέει πὼς τὸν περιμένανε μονάχα οἱ ἐθνικοί: «καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν». Ὅπως κι ἔγινε. Γιατί, τὴ βασιλεία ποὺ ἵδρυσε ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο, τὴ θεμελίωσαν μὲν οἱ ἀπόστολοι, ποὺ ἦταν Ἰουδαῖοι, ἀλλὰ τὴν ξαπλώσανε καὶ τὴν στερεώσανε μὲ τοὺς ἀγῶνες τους καὶ μὲ τὸ αἷμα τοὺς οἱ ἄλλες φυλές, «τὰ ἔθνη».

Εἶναι ὁλότελα ἀκατανόητο, γιὰ τὸ πνεῦμα μας, τὸ ὅτι κατέβηκε ὁ Θεὸς ἀνάμεσά μας σὰν ἄνθρωπος συνηθισμένος καὶ μάλιστα σὰν ὁ φτωχότερος ἀπὸ τοὺς φτωχούς. Αὐτὴ τὴ μακροθυμία μονάχα ἅγιες ψυχὲς εἶναι σὲ θέση νὰ τὴ νιώσουνε ἀληθινά, καὶ νὰ κλάψουνε ἀπὸ κατάνυξη.

Κάποιοι, μ᾿ ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴπαμε, δὲν θὰ νιώσουμε τίποτα ἀπὸ τὸ Μυστήριο, ποὺ γιορτάζουμε. Σ᾿ αὐτούς, ἐγὼ ὁ τιποτένιος, δὲ μπορῶ νὰ πῶ τίποτα. Μοναχὰ θὰ τοὺς θυμίσω τὰ αὐστηρὰ λόγια ποὺ γράφει στὴν ἐπιστολή του ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής, ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, κι᾿ ὁ θερμότατος κήρυκας τῆς ἀγάπης: «Πᾶν πνεῦμα, ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι. Καὶ πᾶν πνεῦμα, ὃ μὴ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστίν. Οὗτος ἐστὶν ἀντίχριστος».

Φώτης Κόντογλου

πηγή: http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/fwths_kontogloy/h_gennhsh_toy_xristoy.htm

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ...

2011-12-27T06:24:00.000-08:00

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://vatopaidi.wordpress.com/

Φίλοι και φίλες,
Άφωνοι και συγκλονισμένοι οι απανταχού ορθόδοξοι, Έλληνες και μή, έχουμε πληροφορηθεί την καθόλα ανυπόστατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών για προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ. Η απροσδόκητη αυτή εξέλιξη, μας καλεί, ως ελάχιστη έκφραση καταδίκης της απόφασης και στήριξης του Γέροντα Εφραίμ, να υπογράψουμε την συνημμένη επιστολή και να ενεργήσουμε για την υπογραφή της από όσους συμφωνούν. Τυπώστε υπογράψτε και στείλτε την παρακάτω επιστολή στο Φάξ 2118001332.ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Προς
Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
Πρωθυπουργό Ελληνικής Κυβέρνησης
Εισαγγελέα Αρείου Πάγου
24 Δεκεμβρίου 2011
Εξοχώτατοι,
Καταδικάζουμε το απεχθές δικαστικό «έγκλημα» που συντελέστηκε στην Αθήνα στις 23 Δεκεμβρίου 2011 εναντίον της εκκλησίας στο πρόσωπο του Γέροντα Εφραίμ, Ηγούμενου της Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους. Το μίσος και η αδικία που χαρακτηρίζουν την απόφαση για προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ αποδεικνύονται από τα ακόλουθα σημεία:
1 – Η χρονική στιγμή της απόφασης. Παραμονή Χριστουγέννων.
2 – Οι κινήσεις εντυπωσιασμού που οργανώθηκαν για αποκλεισμό του Αγίου Όρους με ένοπλες δυνάμεις ασφαλείας τη στιγμή που ο δικηγόρος του Γέροντα δήλωσε δημόσια ότι ο Γέροντας θα παρουσιαστεί εκούσια στην Αστυνομία.
3 – Η ποινή της προφυλάκισης αποδίδεται σε πρόσωπα επικίνδυνα να επαναλάβουν τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται.
4 – Στην ακρόαση της υπόθεσης που προηγήθηκε της απόφασης, αναφέρθηκε ως «επιχείρημα» για την προφυλάκιση η πρόσφατη επίσκεψη του Γέροντα στην Ρωσία συνοδεύοντας την Τιμία Ζώνη της Παναγίας, κατά την οποία εκατομμύρια ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων του Προέδρου, Πρωθυπουργού και Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Δημοκρατίας, βγήκαν στους δρόμους.
5 – Εδώ και 3 και πλέον χρόνια που ερευνάται η υπόθεση, δεν έχει προκύψει κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο.
6 – Η κατηγορία κατά του Γέροντα είναι ηθική αυτουργία την στιγμή που οι υποτιθέμενοι αυτουργοί έχουν αθωωθεί.
7 – Εδώ και 3 και πλέον χρόνια που ερευνάται η υπόθεση, ο Γέροντας έχει ταξιδέψει επανειλημμένα μετ’ επιστροφής και αν είχε πρόθεση να φυγοδικήσει θα το είχε κάνει.
8 – Το πνευματικό πρόσωπο του Γέροντα τιμάται και εγκωμιάζεται διεθνώς και αποτελεί εξαίρετο πρεσβευτή της Ελλάδος στο εξωτερικό.
9- Οι αποκαλυφθέντες πλέον εγκέφαλοι της σκευωρίας έχουν επιβραβευτεί με υπουργικούς θώκους και επιχειρούν πάση θυσία να αποδείξουν την ορθότητα των δόλιων ενεργειών τους.
10 – Η Ελλάδα μαστίζεται από αποδεδειγμένα, ευρέως γνωστά σκάνδαλα, τεραστίων διαστάσεων, τα οποία μένουν ατιμώρητα και οι αυτουργοί όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά κατέχουν και πολιτικά αξιώματα. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η απόφαση είναι εντεταλμένη πολιτική ενέργεια που στοχεύει στην διαπόμπευση του Αγίου Όρους και της Εκκλησίας.
Σας καλούμε να ενεργήσετε για την ανατροπή της.
Με τιμή,
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΑΔΤ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
1
2
3
…
Στείλτε την επιστολή συμπληρωμένη στο Φάξ 2118001332 ή στο e-mail: contact@freegerontaefraim.com
Εάν επιθυμείτε μπορείτε να υπογράψετε και ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα www.freegerontaefraim.com/vote

π. Γεώργιος Μεταλληνός για προφυλάκιση ΓέροντοςΕφραίμ...

2011-12-27T06:19:00.000-08:00

κάντε κλικ ΕΔΩ

http://simeron.wordpress.com/2011/12/25/p-gewrgios-metallinos-gia-profylakisi-efraim/

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ)...

2011-12-22T00:15:00.000-08:00

"Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;" .

2011-12-22T00:01:00.000-08:00

π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου:

"Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;"

(11-1-2010: Ομιλία-απομαγνητοφωνημένη

στην Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Κορωπίου)

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που βρίσκομαι και φέτος μαζί σας. Κατόπιν της προσκλήσεως των σεβαστών πατέρων, του πατρός Σπυρίδωνα και του πατρός Αθανασίου, έρχομαι με πολλή χαρά κοντά σας για να σας αναπτύξω επί τη ενάρξει του νέου έτους ένα θέμα το οποίο απασχολεί πάρα πολύ -ιδιαιτέρως στα τελευταία χρόνια- την κοινωνία μας. Το θέμα αυτό έχει τίτλο: Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Καταρχήν η επιλογή του θέματος έγινε κατόπιν πολύ μεγάλης συζητήσεως από συνάξεις με τους νέους, με τους οποίους ασχολούμεθα πάρα πολύ εις την ενορία και στην τριβή μας. Οι νέοι μας πολλές φορές έχουν κάποιες τοποθετήσεις πολύ δυνατές τις οποίες μπορούν να απαντήσουν, όμως από το κοινωνικώς γίγνεσθαι και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεσμεύονται και δεν μπορούν να απαλλαγούν παρόλο που οι τοποθετήσεις τους είναι πάρα πολύ σωστές. Γι’ αυτό θα ήθελα να προσέξουμε και να δώσουμε κάποιες βασικές αρχές σ’ αυτό το θέμα που αφορά όλους μας.

Σήμερα είναι αλήθεια ότι υπάρχουν τόσα πολλά ψυχολογικά κέντρα μέσα εις την κοινωνία μας τα οποία τείνουν να υποκαταστήσουν σε αριθμό και όλες τις ενορίες της εκκλησίας της Ελλάδος. Σε κάθε πόλη, ακόμα και σε χωριά υπάρχουν ψυχολογικά κέντρα στα οποία καταφεύγει ο άνθρωπος για να λύσει τα ψυχολογικά του προβλήματα. Δεν υφίσταται μια ηλικία συγκεκριμένη που να λέει ότι δεν έχει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα, ιδιαιτέρως δε τα ψυχολογικά προβλήματα καλλιεργούνται στις νέες ηλικίες, στα καλομαθημένα παιδιά, τα οποία ζουν από μικρά με την βοήθεια των γονέων οι οποίοι , πάσχοντας από το σύνδρομο της κατοχής , παράσχουν οτιδήποτε χρειαστεί στα παιδιά τους αρκεί να μην υποφέρουν νομίζοντας ότι αυτό θα κάνει πάρα πολύ καλό στη ζωή τους. Η αλήθεια είναι ότι τους κάνει το αντίθετο απ’ ό, τι προσδοκούμε και αυτό το λαμβάνουμε σοβαρά καθημερινά υπόψη μας επειδή βλέπουμε ότι ο άνθρωπος εκείνος ο οποίος δεν μαθαίνει στην εγκράτεια, δεν μαθαίνει στην νηστεία την οποία κηρύττει η εκκλησία, δεν μπορεί να βιώσει στη ζωή αυτές τις αρετές με αποτέλεσμα να αισθάνεται πάντοτε ένα κενό. Η πολυφαγία δεν σχετίζεται μόνο με το φαγητό αλλά και με τις διασκεδάσεις και με τις ακόρεστες ηδονές του ανθρώπου, οι οποίες δεν γεμίζουν τον άνθρωπο - όπως ο ίδιος νομίζει - γιατί μέσα στο βάθος της ύπαρξής του υπάρχει ένα πολύ λεπτό πραγματάκι, αυτό το οποίο δεν προσέχουμε κανένας από εμάς όσο πρέπει. Αυτό το πραγματάκι λέγεται ψυχή. Εκεί λοιπόν θα εστιάσουμε το πρόβλημα για να εξηγήσουμε εάν χρειάζονται σήμερα Ψυχολόγοι ή Εξομολόγοι.

Το βάθος της ύπαρξης κάθε ανθρώπου, ο οποίος είναι μια ψυχοσωματική οντότητα, δεν είναι μόνο το σώμα. Δεν ζούμε μόνο για να ζούμε , δεν τρώμε μόνο για να τρώμε αλλά ζούμε για να δώσουμε τη μαρτυρία μας σύμφωνα με τη διδασκαλία των πατέρων της Εκκλησίας μας , ζούμε για να δώσουμε εδώ τις εξετάσεις μας για να περάσουμε μετά στην άλλη ζωή εκεί όπου θα απολαύσουμε αυτά τα οποία ζήσαμε και βιώσαμε πάνω σε αυτή τη ζωή. Ένα λοιπόν πράγμα που δεν προσέχουμε όταν πρέπει είναι το θέμα της ψυχής ενώ προσέχουμε πάρα πολύ το σώμα, ιδιαιτέρως στη σύγχρονη εποχή που υπάρχουν ινστιτούτα καλλονής, ινστιτούτα αισθητικής ή γυμναστήρια, στα οποία πηγαίνει ο άνθρωπος για να στήσει ένα καλό σώμα και για να το δείξει στους άλλους. Οι μεν γυναίκες ασχολούνται περισσότερο με το θέμα της αισθητικής , με το πώς θα είναι πιο όμορφες. Ως πνευματικός, το πρώτο που λέω σε μια γυναίκα είναι: «Να είσαι η πιο όμορφη για τον άντρα σου για κανέναν άλλο. Η πιο όμορφη πρέπει να είσαι για τον άντρα σου γιατί αν είσαι για τους άλλους έχασες το παιχνίδι και εκτροχιάστηκες». Αυτή είναι η καλύτερη ζωή. Γι’ αυτό πολλές φορές βλέπουμε ότι μέσα στο σπίτι όταν οι γυναίκες δεν είναι όπως πρέπει περιποιημένες, ετοιμασμένες όμορφα, μοσχομυρισμένες, καλοφτιαγμένες αντιθέτως είναι ατημέλητες με τις ποδιές, όταν έρχεται ο άντρας σκέφτεται : «Τι είναι αυτή τώρα εδώ ;» και βρίσκει μία αφορμή να δει μια εμφανίσιμη κυρία εκτός σπιτιού και να ενδώσει στην επιθυμία έστω και της οράσεως. Όπως λένε και οι Άγιοι Πατέρες: «Εκ του οράν γεννάται το εράν». Από την όραση, από αυτό που βλέπει δηλαδή ο άνθρωπος , γεννιέται και ο έρωτας. Γι’ αυτό χρειάζεται πάρα πολύ προσοχή να μην ασχολούμαστε μόνον με την εξωτερική μας εμφάνιση-η οποία πρέπει να είναι μόνον εσωτερικής κατανάλωσης - αλλά να προσέχουμε ιδιαιτέρως επειδή πολλές φορές και με την αισθητική μας παρουσία μπορεί να σκανδαλίζουμε και άλλους ανθρώπους και αυτό είναι επίσης αμαρτία. Φυσικά ένας άνθρωπος ο οποίος δεν σκέπτεται την προοπτική της ψυχής και σκέπτεται μόνο το σώμα του πάντα θα αισθάνεται ότι πρέπει να καλλωπίζεται, να φτιάχνεται χωρίς όμως να έχει ένα πραγματικό αντίκρισμα, δηλαδή ο άνθρωπος ο οποίος μόνον εξωτερικά καλλωπίζεται χωρίς να καλλωπίζεται και εσωτερικά έχει πρόβλημα.

Σύμφωνα με την διδασκαλία των Πατέρων ομιλώ και το πρόβλημα εστιάζεται στο γεγονός της ψυχής. Η ψυχή είναι εκείνο το ευαίσθητο σημείο το οποίο θα ’πρεπε αναλόγως να μεγαλώνει όσο μεγαλώνει και το σώμα μας. Οι ψυχές μας όλων όταν γεννιόμαστε είναι μωρά. Όσο το σώμα μας μεγαλώνει και γίνεται εβδομήντα, ογδόντα ή ενενήντα χρόνων θα έπρεπε να είναι ίδια και η πορεία ψυχής λόγω του ότι αυτό θα παραδώσουμε στον Θεό μας δηλαδή την ψυχή, που είναι το εσωτερικό. Διότι εάν η ψυχή πάντα μένει στο περιθώριο και δεν μεγαλώνει το αποτέλεσμα είναι να μεγαλώσει ο άνθρωπος αλλά η ψυχή του να παραμείνει μωρό.

Το σώμα μας το βάζουμε στο χώμα γι’ αυτό και η Εκκλησία μας λέει : «εις τα εξ ων συνετέθη» δηλαδή από εκεί που πήρε ο Χριστός τον πηλό με το νερό και τον έπλασε και έκανε τον άνθρωπο όπως ένας γλύπτης παίρνει και φτιάχνει ένα άγαλμα και μετά λέει : «ενεφύσησε» , φύσηξε και πήρε πνοή ζωής. Αυτή η πνοή ζωής είναι η ψυχή. Ο Θεός έβαλε ψυχή εις τον άνθρωπο. Ενώ τώρα τα γραφεία τελετών προσπαθούν να μας ωραιοποιήσουν την κηδεία και περιποιούνται εξωτερικά το πρόσωπο και το σώμα των νεκρών. Αυτό ήρθε από την Δύση ως έθιμο και τελευταία εισάγεται νέο έθιμο, να μην βλέπουμε τον νεκρό καθόλου, να είναι σκεπασμένο το καπάκι για να μη δούμε τα «γυμνά οστέα» , αυτά τα οποία βρίσκονται μέσα στον τάφο. Βλέποντας το σώμα εις τον τάφο κλαίμε γι’ αυτό στις κηδείες ενώ δεν κλαίμε για την ψυχή και αυτό είναι το τραγικό. Στην κηδεία πρέπει να κλαίμε μόνον για την ψυχή -το σώμα τελείωσε. Ήταν αυτό που μας το δώρισε ο Θεός για να κατοικήσει μέσα η ψυχή . Γι’ αυτό μέσα στην ορθόδοξη θεώρηση δεν τυραννούμε το σώμα μας αλλά το περιποιούμαστε και δεν το υποτιμούμε για να κερδίσει η ψυχή ανώτερη πνευματική κατάσταση. Ταυτόχρονα με την καλλιέργεια που πρέπει να έχει η ψυχή πρέπει να καλλιεργείται κανονικά και το σώμα, όχι όμως περισσότερο από την ψυχή.

Το πρόβλημα το οποίο εντοπίζεται σήμερα στην κοινωνία μας είναι το θέμα της ψυχής. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μια ψυχή. Η ψυχή δεν φαίνεται .Τι είναι η ψυχή και πώς δημιουργούνται τα ψυχολογικά προβλήματα στον άνθρωπο; Λοιπόν η ψυχή είναι ένα δοχείο σαν ένα ποτήρι. Κάθε μέρα ο άνθρωπος βιώνει ορισμένα πράγματα στη ζωή του , όπως κανένα ψεματάκι -το λέμε έτσι επειδή μας αρέσει να ωραιοποιούμε και τις αμαρτίες . Λέμε: «Είπα πάτερ ένα ψεματάκι» ενώ πρέπει να πούμε : «Είπα ένα ψέμα». Λοιπόν πέφτει μέσα το ψεματάκι, γεμίζει το ποτηράκι , την άλλη ώρα λέμε ακόμα ένα ψεματάκι και πάλι πέφτει μέσα. Άμα δεν το ομολογήσουμε αυτό αλλά συγχρόνως πέφτουν την ίδια στιγμή όταν περάσει ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο ζωής, όταν θα πέσουμε στο κρεβάτι να κοιμηθούμε θα δούμε πόσα πράγματα ρίξαμε μέσα στην ψυχή μας. Φανταστείτε πόσα πράγματα πέφτουν μέσα στο δοχείο της ψυχής! Ε, λοιπόν τι δυνατότητα χωρητικότητας να έχει αυτή η ψυχή! Όλα τα αμαρτήματα που πέφτουν μέσα στην ψυχή συσσωρεύονται. Στο κάτω μέρος υπάρχει κατακάθι. Εκείνο για να βγει χρειάζεται πολλή προσπάθεια. Τι σημαίνει αυτό αδελφοί μου; Ότι η ψυχή δεν αντέχει την αμαρτία γιατί είναι πλασμένη να ζει κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Δηλαδή η ψυχή που μας έβαλε ο Θεός είναι θεϊκό πράγμα μέσα μας. Μας την έβαλε ο Θεός για να του μοιάσουμε, να είμαστε υιοί κατά χάρη. Αυτό όμως επειδή δεν το προσέχουμε όπως πρέπει έχει ως επακόλουθο σιγά - σιγά να γεμίζει το ποτήριο, με αποτέλεσμα να αγχώνεται ο άνθρωπος και να μην έχει ποτέ μα ποτέ ησυχία και ηρεμία στη ζωή του. Τότε του λες : «Άνοιξε την καρδιά σου να μιλήσεις».

Ο Εξομολόγος υφίσταται φυσικά όσο θα υπάρχει Εκκλησία εφόσον η εξομολόγηση, το μυστήριο της μετανοίας, ο ίδιος ο Κύριός μάς το παρέδωσε και εμείς οι ιερείς το κρατούμε ως ιερά παρακαταθήκη και το έχουμε μέσα στην Εκκλησία μας ως τα πολύτιμα τιμαλφή, όπως οι γυναίκες φυλάσσουν τα χρυσαφικά μέσα στις ιδιαιτέρες μπιζουτιέρες . Η Εκκλησία και οι ιερείς γνωρίζουν ότι την ιερά παρακαταθήκη που παρέλαβαν τη μέρα της χειροτονίας τους -και που είναι όλα τα μυστήρια και η παράδοση της Εκκλησίας - έχουν ύψιστη υποχρέωση να την κρατούν μετά ζήλου και μετά φόβου Θεού όχι στα χέρια, αλλά να την ακουμπούν και στην καρδιά τους έτσι όπως όταν πάει ο παπάς να κοινωνήσει στο σπίτι έναν ασθενή και κρατάει τα Άγια των Αγίων , δηλαδή το Σώμα και το Αίμα Χριστού , σφιχταγκαλιασμένα στο μέρος της καρδιάς του. Έτσι ακριβώς αισθάνεται ο Ιερεύς αυτά τα μυστήρια και τα παραδίδει από γενιά εις γενιά γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο διατηρούμε την παράδοση της Εκκλησίας μας. Είναι μία διαδοχή η παράδοση της Εκκλησίας μας επειδή εκτός του γραπτού λόγου που είναι η Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των Πατέρων έχουμε και την Ιερά Παράδοση, η οποία είναι και προφορική. Αυτή λοιπόν η παράδοση η οποία υφίσταται λέει ότι όταν ένας άνθρωπος αμαρτάνει-οτιδήποτε κι αν έχει κάνει, είτε μικρό είτε μεγάλο δεν υπάρχει διαχωρισμός μέσα στην διδασκαλία της Εκκλησίας, ακόμα και ένα αμάρτημα μπορεί να του στερήσει τον Παράδεισο- να καταφεύγει αμέσως στον Πνευματικό την ίδια ώρα που το έκανε. Αυτή είναι η βάση και η ουσία , ότι μόλις αμαρτήσει ο άνθρωπος αμέσως καταφεύγει στον Πνευματικό δεν το κρατάει και να πάει μετά από ένα χρόνο να το πει ή μετά από δύο χρόνια ή μετά από τρία χρόνια γιατί η ψυχή θα καταρρεύσει. Στον Πνευματικό, παίρνει τη συγχώρεση και φεύγει πετώντας. Αυτή είναι η ουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Η κάθαρση λοιπόν, για την οποία όλοι κόπτονται υπάρχει στην Εκκλησία. Ο κόσμος κατηγορεί τους ιερείς επειδή συμβαίνει κάποιος παπάς να υποπίπτει σε ένα αμάρτημα ανθρώπινο. Εμείς οι παπάδες δεν είμαστε πεσμένοι από τον ουρανό , τα παιδιά σας είμαστε, εσείς μας γεννήσατε και εμείς έχουμε μάνα και εμείς ήμασταν σε ένα σχολείο συμμαθητές με κάποιους άλλους ανθρώπους. Γεννηθήκαμε κι εμείς όπως οι άλλοι και πρέπει κι εμείς οι ίδιοι να αγωνιζόμαστε κι εμείς οι ίδιοι να εξομολογούμαστε. Ρωτούν κάποιοι: «Πάτερ κι εσύ εξομολογείσαι;» « Εγώ δεν θα εξομολογηθώ; Εγώ είμαι χειρότερος, παλιάνθρωπος, ο πρώτος που πρέπει να εξομολογηθώ πρέπει να είμαι.» «Μα οι παπάδες εξομολογούνται;» « Και βέβαια εξομολογούνται. Δεν υπάρχει άνθρωπος ‘ος ζήσεται επί της γης και ουχ αμαρτήσει’ το λέει η ίδια η Ευχή της Εκκλησίας μας». Ο πάπας δεν εξομολογείται επειδή θεωρείται αλάθητος κάτι που δεν το δεχόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι κι αυτό γιατί και ο Πατριάρχης σ’ εμάς εξομολογείται. Μου έλεγε ένας αείμνηστος Γέροντας ότι εξομολογούσε Μητροπολίτες και Πατριάρχες που πηγαίναν στο πετραχήλι του και εξομολογούνταν. Άρα λοιπόν μόλις κάνουμε μία αμαρτία αμέσως επιστρέφουμε, γυρνάμε βρίσκουμε τον Πνευματικό και εξαγορευόμαστε την αμαρτία για να μη γεμίζει η ψυχή μας και δεν μπορεί να βαστάξει. Πλακώνεται η ψυχή μας όταν ξεφεύγει από το θέλημα του Θεού.

Συνήθως όταν πάμε στον πνευματικό σημασία έχει να ανοίξουμε την καρδιά μας και να βγάλουμε αυτά που έχει μέσα η ψυχή μας και αφού μας αφουγκραστεί κάποιος πνευματικός άνθρωπος και μας συμβουλέψει σωστά ή μας διαβάσει έστω μία Ευχή, είτε συγχωρητική λέγεται αυτή η Ευχή εφόσον έχει σχέση με την αμαρτία , είτε μια οποιαδήποτε άλλη ευχή αμέσως η ψυχή μαλακώνει . Όμως αυτό το αγνοούμε επειδή δεν είναι της μόδας να το ακολουθούμε εν έτει 2010 . Η κοινωνία σήμερα λέει πως όταν αισθάνεσαι αυτό το άγχος, πρέπει να πας οπωσδήποτε σε έναν ψυχολόγο. Για να είσαι trendy πρέπει να πληρώσεις τον ψυχολόγο για να σε ακούσει. Και εδώ λοιπόν γεννάται αυτό το ερώτημα: Ψυχολόγος ή Εξομολόγος;

Ως νέο «φρούτο» μας ήρθε η ψυχολογία γιατί ενώ δεν αίρουμε την επιστήμη αίρουμε την συνήθεια των ψυχολόγων που ήρθε από την Δύση εις την καθ’ ημάς Ανατολή . Επειδή ο άνθρωπος ξέφυγε απ’ αυτό που μας δίδαξαν οι Πατέρες της Εκκλησίας, απ’ αυτό που μας είπε ο παππούς και η γιαγιά, ότι: «Όταν αμαρτάνεις παιδί μου θα πας να εξομολογηθείς» , έπρεπε να βρούμε ένα υποκατάστατο του πνευματικού. Γιατί ο άνθρωπος παραμένει πάντοτε ο ίδιος και ποτέ δεν αλλάζει. Ό, τι έκαναν τον πρώτο αιώνα τα κάνουμε και τώρα στον εικοστό πρώτον αιώνα. Φυσικά τότε ζούσαν μέσα σε τρώγλες, ζούσαν μέσα σε σπηλιές ενώ τώρα ζούμε σε πολυκατοικίες , τις νέες σπηλιές. Ζούσαν πρώτα μέσα σε κάποια χάνια οι άνθρωποι τώρα ζούμε σε σπίτια δεκαπέντε δωματίων μόνοι μας. Άλλο χάος! Αλλάζει μόνο η μορφή της ζωής, η εξωτερική εμφάνιση, ο άνθρωπος όμως παραμένει ο ίδιος. Όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας διατείνονταν ότι όταν ο άνθρωπος αμαρτάνει βαρύνεται η ψυχή του και τότε ο άνθρωπος πρέπει να καταφεύγει απευθείας στον Πνευματικό. Οι άνθρωποι όμως που βρίσκονται πολύ μακριά από την Εκκλησία και που δεν γνωρίζουν τον Θεό ισχυρίζονται ότι βαρύνεται η συνείδηση , όχι ψυχή. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ξέρουν το δρόμο της Εκκλησίας, δεν ξέρουν ποιος μπορεί να τους αναπαύσει, δεν έχουν ακούσει τίποτα περί του Θεού παρόλο που ξέρουν τον δρόμο για τις διασκεδάσεις και τις ακολασίες. Πολλοί άνθρωποι βασανιζόμενοι από τις τύψεις συνειδήσεως που προκαλούνται από τις διαπράξεις των ποικίλων αμαρτιών επειδή ζουν μακριά από την διδασκαλία της Εκκλησίας και δεν γνωρίζουν την αληθινή ορθόδοξη κατήχηση καταφεύγουν σε ψυχολόγους. Σε παλιότερες εποχές οι άνθρωποι κατέφευγαν στον ιερέα όταν αμάρταναν για να λάβουν την συγχώρεση. Αφότου όμως σταμάτησαν οι άνθρωποι να εκκλησιάζονται και να μετέχουν στα ιερά μυστήρια και ιδιαίτερα και στο μυστήριο της Εξομολόγησης έπρεπε να βρεθεί αυτό το σχήμα που θα αντικαθιστούσε τον πνευματικό Εξομολόγο κι έτσι εμφανίσθηκε η νεοφανής αυτή κατάσταση των ψυχολόγων. Έτσι, από τη μια ο πνευματικός εξομολογεί με την Αγία Γραφή και την ιερά παράδοση όπως εξομολογούσαν οι πνευματικοί όλων των προηγούμενων αιώνων -επειδή οι αιώνες έχουν βάση την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση- και από την άλλη ο άνθρωπος, ο οποίος δεν ξέρει από μυστήρια, δεν ξέρει από Εκκλησία δέχεται τον ψυχολόγο για να του ανοίξει την καρδιά και για να του μιλήσει. Όμως ενώ υπάρχουν πολλές κατηγορίες των ψυχολόγων όπως οι ψυχοθεραπευτές ή οι υπνωτιστές , εγείρεται το ερώτημα : αυτός ο ψυχολόγος , ο οποίος τελείωσε ένα πανεπιστήμιο, με ποια μέθοδο θεραπεύει την ψυχή του ανθρώπου; Η απάντηση είναι η εξής: με τη μέθοδο του κάθε ψυχολόγου, ανάλογα με τη σχολή της ψυχολογίας που ακολουθεί , με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κατανοήσει την ύπαρξη του ανθρώπου στην ολότητά της.

Συγκρίνοντας λοιπόν την Εξομολόγηση με την Ψυχολογία παρατηρούμε ότι στη μία περίπτωση πρόκειται για μυστήριο του οποίου η μέθοδος προέρχεται από πείρα πολύτιμη είκοσι ενός αιώνων και αποτελεί βαριά παρακαταθήκη ενώ στην άλλη περίπτωση ο ψυχολόγος κάνει τη δουλειά του, ακούει τον άνθρωπο, αλλά παραμένει μόνο στο να τον ακούσει. Και ενώ στην πρώτη περίπτωση ακούει ο παπάς τον άνθρωπο αλλά η Χάρις του Θεού ενεργεί και τον θεραπεύει στη δεύτερη περίπτωση ο ψυχολόγος απλώς εντοπίζει το πρόβλημα. Οι ψυχολόγοι οι οποίοι κάνουν κατά πάντα τη δουλειά τους καλά, δίνουν συμβουλές οι οποίες είναι ανθρωποκεντρικές γιατί η ψυχολογία είναι επιστήμη και δεν επενεργεί η Χάρις του Θεού, δηλαδή στοχεύουν στο να πουν κάτι που θα ικανοποιήσει τον άνθρωπο όταν το ακούσει.

Όταν πηγαίνουμε στον παπά μας δίνει συγχώρεση αλλά μας βάζει και κανόνα για να διορθωθούμε, όπως ο Κύριος εις την Σαμαρείτιδα, την Φωτεινή, η οποία άντλησε το ύδωρ και έδωσε στον Κύριο και ήπιε από το κανάτι της και της είπε: «Πέντε άνδρας έσχες» και εκείνη δεν μπορούσε να πει τίποτα στον Κύριό ο οποίος τη συμβούλεψε : «Πρόσεξε μηκέτι αμάρτανε». Τώρα πρόσεξε ξανά μην αμαρτήσεις. Αυτό λέει η Εκκλησία «Πρόσεξε μηκέτι αμάρτανε». Είναι λοιπόν πάρα πολύ σοβαρό αυτό το θέμα και θα πρέπει πάρα πολύ να προσέξουμε στη ζωή μας ώστε από μικρά παιδιά να μαθαίνουμε ορισμένες έννοιες στη ζωή μας όπως η νηστεία, η εγκράτεια, η υπομονή και οι οποίες δεν υπάρχουν σήμερα επειδή εμείς οι ίδιοι είμαστε ανυπόμονοι, γρήγοροι και αυτό δεν έχει χάρη. Για παράδειγμα ένας εργολάβος σήμερα μπορεί να κτίσει μία πολυκατοικία μέσα σε ένα χρόνο και να έχουν μπει μέσα στο χρόνο οι άνθρωποι. Η κατασκευή δε γίνεται με πολλή τάξη και με ωραίο τρόπο. Όμως η Αγιά - Σοφιά από τον 6ο αιώνα βρίσκεται εις την θέση της και σήμερα το μπετόν αυτό το οποίο χρησιμοποιούμε λέει ότι έχει ζωή εκατό χρόνων. Δεν μπόρεσε ο σύγχρονος άνθρωπος να βρει κάτι το οποίο να μην γκρεμίζει; Ό, τι και να φτιάξει έχει μια φθορά μέσα στο χρόνο ενώ η Αγιά -Σοφιά βρίσκεται εκεί. Γιατί; Μ’ αυτό θέλω να πω ότι δεν πρέπει να βιαζόμαστε να κλείσουμε αμέσως το ραντεβού με τον ψυχολόγο. Πρώτα να πάμε σε έναν Πνευματικό καλό και διακριτικό -αν μπορούμε να βρούμε ένα Πνευματικό. διορατικό θα ήταν ακόμα καλύτερο αλλά είναι δύσκολο- για να πηγαίνουμε να εξαγορευόμαστε.

Όταν έχουμε ένα πρόβλημα υγείας πάμε ως την Αμερική, κάποιος έφτασε μέχρι την Κούβα για να βρει το μπλε δηλητήριο του σκορπιού, για να προμηθευτεί αυτό το μπουκαλάκι το σωτήριο και να το φέρει αλλά ο άνθρωπος για την ψυχή του δεν μπορεί να κάνει ούτε πέντε ούτε δέκα χιλιόμετρα να πάει να βρει έναν πνευματικό διακριτικό, γιατί η διάκριση είναι αρετή, να ξέρει πώς να χειριστεί καλά την ψυχή του. Πρώτα θα πρέπει να μιλήσουμε στον πνευματικό μας, να του κάνουμε και υπακοή γιατί και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό επειδή στη σύγχρονη εποχή δεν θέλουμε να υπακούσουμε σ’ αυτό το οποίο μας λέει η Εκκλησία. Να του κάνουμε υπακοή είκοσι- τριάντα φορές και μετά από αυτό και εφόσον δούμε ότι υπάρχει πρόβλημα με τη βοήθεια και την ευλογία του πνευματικού να πάμε και σε έναν ειδικό άνθρωπο, επιστήμονα ψυχολόγο που θα συνεργαστεί μαζί με τον πνευματικό. Και υπάρχουν περιπτώσεις ψυχολόγων που συνεργάζονται με τους Πνευματικούς αν και σε όλη την Αθήνα δεν υπάρχουν μετρημένοι ούτε στο ένα χέρι. Και αυτό σας το λέω από την πείρα που έχω ως πνευματικός ότι όσες φορές ξεκίνησα να συνεργάζομαι ήταν μαύρο-άσπρο γιατί ο μεν ψυχολόγος εργάζεται ανθρωποκεντρικά ο δε Πνευματικός εργάζεται Χριστοκεντρικά. Χωρίς Χριστό ο παπάς δεν θεραπεύει. Με ποια δύναμη να θεραπεύσει ο παπάς; Με τη δύναμη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ενώ ο ψυχολόγος πολλές φορές δυσκολεύει τα πράγματα όταν πάω να συνεργαστούμε.

Ήρθε ένα παιδί νέο γύρω στην ηλικία των τριάντα χρονών με κάποια σοβαρά προβλήματα, κλεινόταν μέσα στο σπίτι και πολλά άλλα. Η αιτία που είχα εντοπίσει και εγώ εξ αρχής ως πνευματικός ήταν το κακό οικογενειακό περιβάλλον. Ήταν ένας πατέρας μέθυσος μέσα στο σπίτι, ερχόταν με φωνές, χτυπήματα στο σπίτι, σπάσιμο πιάτων, ποτηριών, πορτών, φωνές αλλοπρόσαλλες, ακαθόριστες ώρες ύπνου, ξύπνιου, φαγητού, γεύματος και πολλά άλλα και το παιδί μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση μελαγχόλησε. Δεν βοηθήθηκε να ξεπεράσει το πρόβλημα. Όταν ήλθε σε μένα του είπα ορισμένα πράγματα που πρέπει να ξέρει , κάλεσα και την μητέρα του.. Όμως το παιδί με την πίεση πάρα πολλών σύγχρονων «νεοκουλτουριάρηδων» χριστιανών κατευθύνθηκε αμέσως σε έναν ψυχολόγο, γιατί όλα τα ξέρουμε εμείς οι σύγχρονοι Χριστιανοί, το Χριστό δεν ξέρουμε μόνο. Ξέρουμε να δώσουμε συμβουλές για όλο το επιστητό που μας απασχολεί. Εγώ μόλις έμαθα ότι πήγε το παιδί αυτό στον ψυχολόγο, αφού είμαι και ο πνευματικός του, θεώρησα χρέος μου να πάω να επισκεφθώ αμέσως τον ψυχολόγο. Μέχρι να πάω όμως και να τον συναντήσω μεσολάβησαν κάποιες ημέρες και το παιδί πήγε πριν από μένα. Λοιπόν το ρωτάει ο ψυχολόγος: «Τι έχεις;» Λέει :« Είμαι κλεισμένος στο σπίτι» «Είσαι παντρεμένος;» Λέει: «Όχι δεν είμαι παντρεμένος». «Έχεις ερωτικές σχέσεις;» Και λέει όχι. «Αυτό είναι το πρόβλημα . Πρέπει να έχεις οπωσδήποτε σαρκικές σχέσεις». Πηγαίνει το παιδί σε μια πόρνη , εκδίδεται και γυρνάει ράκος και γίνεται χειρότερα απ’ ό, τι ήταν πριν. Όταν επισκέφθηκα τον ψυχολόγο λέω: «Τώρα πάρε την ψυχή αυτή που έγινε ράκος και ανέβασέ την εσύ την ψυχή με την επιστήμη σου. Κατέστρεψες το παιδί δεν ήθελε αυτή την ώρα να του ξυπνήσεις το γενετήσιο ένστικτό. Το παιδί ήθελε μία στήριξη. Να δει πως μπορεί να βγει από αυτή τη μέγγενη την οποία δημιούργησαν οι γονείς του μέσα στο σπίτι και ιδιαίτερα ο πατέρας με αυτά που έκανε». Δεν μπορούσε να πει τίποτα. Τι να πει;

Έχω λοιπόν να πω ότι λίγοι είναι αυτοί οι οποίοι σοβαρά ασχολούνται με την ψυχή του ανθρώπου. Ο γιατρός ασχολείται με το σώμα και προσπαθούμε και βρίσκουμε τον καλύτερο γιατρό γυρνώντας όλον τον κόσμο και σπαταλούμε όσα λεφτά έχουμε .Στο Ευαγγέλιο λέει ότι ο πατέρας για να θεραπεύσει την κόρη του δαπάνησε όλο το βιός του. Από τα χρόνια της Καινής Διαθήκης το διαβάζουμε αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη το ίδιο γινόταν . Όμως δεν αγωνιζόμαστε να βρούμε το κατάλληλο φάρμακο για την ψυχή. Είναι λεπτές λοιπόν οι ισορροπίες και με αυτόν τον λόγο θα ήθελα να καταλήξω ότι η Εκκλησία έχει να προσφέρει πάρα πολλά πράγματα για την ψυχή επειδή με την ψυχή του ανθρώπου κανείς δεν μπορεί να παίξει, είναι πολύ λεπτό πράγμα. Ενώ το σώμα θεραπεύεται , η ψυχή όταν καταστρέφεται δεν θεραπεύεται! Για την ψυχή χρειάζονται ολόκληρα χρόνια να ανορθώσει ο άνθρωπος και να βρεθεί στα συγκαλά του.

Λέμε σήμερα ότι είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι όμως ποιο είναι το μέλημα του χριστιανού ορθοδόξου; Το καθημερινό μέλημα του Χριστιανού Ορθοδόξου είναι να γίνεται σύσσωμος και σύναιμος με τον Χριστό, δηλαδή να έχει τακτική θεία μετάληψη. Όχι μια φορά το χρόνο, όπως μερικοί που είναι οι γνωστοί λαμπαδάρηδες επειδή το Πάσχα μόνο ανάβουν την μεγάλη λαμπάδα και προσδοκούν να κοινωνήσουν, ούτε μόνον τα Χριστούγεννα αλλά τακτική μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Αυτή είναι η κατάσταση την οποία μας ορίζει ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός πρώτος Αυτός. Τι είπε; «Ο τρώγων μου τη Σάρκα και πίνων μου το Αίμα εν εμοί μένει κα’γω εν αυτώ». Αυτός που θέλει να τρώει το Σώμα μου και να πίνει το Αίμα μου τότε δεν θα βρίσκεται αυτός μόνο μαζί μου αλλά κι εγώ θα είμαι μαζί του πάσας τας ημέρας της ζωής. Ο άνθρωπος ο οποίος δεν ζει κοντά εις την Εκκλησία δεν ξέρει για τον παπά, δεν ξέρει για την Εκκλησία και δεν ξέρει ότι για να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα Χριστού χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις. Ο αμπελουργός που ξέρει πότε πρέπει να πάει να κλαδέψει δεν κλαδεύει το αμπέλι του όταν έχει πολύ ήλιο. Κάθε άνθρωπος ξέρει την τέχνη του. Έτσι λοιπόν και ο χριστιανός, η τέχνη την οποία πρέπει να γνωρίζει, η πνευματική τέχνη, είναι ότι για να μετέχει στο σώμα και το Αίμα του Χριστού χρειάζεται να προετοιμάζεται. Και αυτή η προετοιμασία έχει σαν πρώτο και κύριο και πρωταρχικό ρόλο να εξομολογείται. Να έχει δηλαδή πνευματικό πατέρα, να πηγαίνει να του ανοίγει την καρδιά, να του εκθέτει τα προβλήματα της ζωής του και τα αμαρτήματά του, να παίρνει τη συγχώρεση και να ακούει αυτά τα οποία του λέει ο πνευματικός του. Για παράδειγμα πολλοί άνθρωποι έρχονται στην εξομολόγηση και ακούει ο πνευματικός την εξομολόγηση και τους λέει: «Παιδί μου σήμερα είναι Τρίτη που εξομολογήθηκες και την Κυριακή να κοινωνήσεις». Έρχεται Κυριακή και δεν πάει να κοινωνήσει. Του λέει μετά ο πνευματικός: «Γιατί παιδί μου δεν κοινώνησες;» Λέει: «Πάτερ δεν αισθανόμουν έτοιμος.» «Άρα είσαι ανυπάκουος. Δεν είσαι εσύ που κρίνεις πότε θα κοινωνήσεις. Τι υπακοή θα κάνεις στον πνευματικό σου». Και είναι κι άλλος που χωρίς να έχει προετοιμαστεί ούτε έχει πάει για εξομολόγηση λέει: «Αχ, πάτερ λιμπίστηκα πήγαινε όλος ο κόσμος, πήγα και εγώ και κοινώνησα». Τι θα πει αυτό; Άμα λαχταράς θα πρέπει να ξέρεις και τη διαδικασία για να φτάσεις εκεί. Δηλαδή μιλάμε για δύο ακραίες περιπτώσεις. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να εκκλησιάζονται και να μετέχουν στα ιερά μυστήρια της Εκκλησίας, γιατί δεν είναι μόνο να πάμε στην Εκκλησία πρέπει οπωσδήποτε να μετέχουμε και στα μυστήρια της Εκκλησίας .Το πρώτο απ’ όλα τα μυστήρια είναι η θεία Κοινωνία το Σώμα και Αίμα Χριστού.

Κλείνοντας σας ευχαριστώ πολύ που ήσασταν εδώ όλοι και ευχαριστώ και τους Πατέρες για τη φιλοξενία που μου κάναν και μου προσφέραν το βήμα αυτό να ομιλήσω να σας πω ότι η Εκκλησία ακόμη μέχρι σήμερα το 2010 έχει συναίσθηση του έργου της. Μπορεί μεν πολλές φορές να σιωπά αλλά και η σιωπή του Χριστού ήταν υποδειγματική. Για παράδειγμα ο Χριστός γεννήθηκε και μετά από τριάντα χρονών βγήκε και κήρυξε τον Θείον Λόγον. Για τριάντα χρόνια ήταν στη σιωπή. Πολλές φορές δεν μπορούμε να διδαχθούμε από τη σιωπή αφού όταν πάμε στον πνευματικό δεν μας λέει τίποτα, πάμε δεύτερη φορά το ίδιο , και όσες φορές και να πάμε μας λέει κάνε υπομονή. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Πήγαν κάποτε κάποιοι στο Άγιο Αντώνιο, στην έρημο. Ακούσαν ότι ο αββάς Αντώνιος, δίνει πολύ σοφές συμβουλές και πήγαν. Ήταν δυο-τρεις περίεργοι, όπως περίεργοι υπάρχουν και σήμερα μεταξύ μας. Τρέχουμε από μακριά να δούμε το σοφό γέροντα ή την γερόντισσα τη σοφή να πάρουμε συμβουλή αλλά χωρίς να έχουμε την φαρέτρα μας εξασφαλισμένη από δίπλα, να ξέρουμε την Αγία Γραφή, να ξέρουμε να εξομολογούμαστε σωστά, εμείς πηγαίνουμε να δούμε το νούμερο, το σόου, γιατί υπάρχουν και πολλοί που τρέχουν για τα σόου μέσα στην Εκκλησία. Πήγαν λοιπόν κι αυτοί αλλά ο γέροντας Αντώνιος ήταν και διορατικός, έβλεπε και μέσα στην ψυχή τι υπάρχει. Σπάνιο χάρισμα μεν αλλά το έχουν και κάποιοι από τους Αγίους γέροντες της Εκκλησίας μας .Τότε και τώρα και εις τους αιώνες θα υπάρχουν αυτά τα χαρίσματα μέσα στην Εκκλησία. Πήγαν λοιπόν και είπαν: «Γέροντα κάμε αγάπη και πες μας λόγον ωφελείας». Λέει :«Δεν έχω να σας πω τίποτα». Τους αποκαρδίωσε, αλλά αυτοί επέμεναν. Τους λέει :«Την Αγία Γραφή δεν την έχετε; Δεν τη διαβάζετε; Τι να σας πω περισσότερο από εκεί;» Γύρισαν πίσω και είπαν στους άλλους :«Τι μας στείλατε και πήγαμε τόσα χιλιόμετρα και περπατήσαμε;».Εκείνο τον καιρό όσοι πήγαιναν προσκυνητές περπατούσαν χιλιόμετρα μακριά, όχι όπως σήμερα που πάμε με το αεροπλάνο και κατεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, προσκυνούμε και μας περιμένει το λεωφορείο και μαλώνουμε εάν δεν έχει air condition ή αν το ξενοδοχείο έχει πλήρες φαγητό ή όχι. Όταν γύρισαν λοιπόν απελπισμένοι αφού δεν πήραν καμία πνευματική συμβουλή είπαν ότι αυτός δεν είναι σωστός γέροντας , τα μετέφεραν στον Άγιο και ο Άγιος έστειλε μήνυμα ότι εάν δεν διδαχθήκαν από τη σιωπή δεν διδαχθήκαν τίποτα γιατί και η σιωπή πολλές φορές διδάσκει.

Άρα λοιπόν στην Εκκλησία δεν πάμε για να συναντήσουμε ψυχολόγους που δίνουν ρετσέτες, δηλαδή συνταγές που δίνουν οι γιατροί, αλλά πολλές φορές ο παπάς θα πάρει το πρόβλημα και θα προσευχηθεί στο θυσιαστήριο και η χάρις του Θεού θα ενεργήσει για να λύσει το πρόβλημά μας. Έτσι ας είναι τα πράγματα και σ’ αυτήν την προοπτική ας βλέπουμε το δίλημμα «Ψυχολόγοι ή Εξομολόγοι».

Σας ευχαριστώ πολύ, καλή χρονιά και Ευλογημένη. Ο Θεός μαζί σας.

π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου

------------------------------------------

πηγή: http://paterikakeimena.blogspot.com/2011/12/blog-post_22.html

ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

2011-12-21T00:10:00.000-08:00

Να 'μουν του σταύλου έν' άχυρο.

Να 'μουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του
το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του

Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι
κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.

Να 'μουν του σταύλου ένα άχυρο ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Κωστής Παλαμάς

(ΠΡΟΣ)-ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

2011-12-21T00:09:00.000-08:00

Εὐχή ἐκτενής γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τήν Κατάθλιψη καί τάποικίλα ψυχολογικά νοσήματα.

Δέσποτα Πολυέλεε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ἰατρέ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν,ἐλθέ καί θεράπευσον καί ἐμέ τόν ἀχρεῖον δοῦλον σου.

Ἐμακρύνθην ἀπό Σοῦ. Ἐπλήγωσατήν Ἀγαθότητα καί τήν Ἀγάπην Σου. Ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν Σου. Πάσας τάς ἀνομίας διέπραξα. Ὅλος κεῖμαι στερημένος πάσης ἀρετῆς καί ὑγείας ψυχικῆς καί σωματικῆς. Τό σῶμα μου ἡσθένησε. Ἡ ψυχή ἐκακώθη. Τό πνεῦμα ἀδυνατεῖ. Ἡβούλησις ἐξετράπη. Τά πάντασυμπνίγονται καί πάσχουν ἐντόςμου. Κατέβην ἕως «Ἅδου κατωτάτου».

Λύτρωσέ με Κύριε ἀπό τόν ψυχικόν πνιγμόν τόν ὁδυνηρόν καί τό βάρος τῆς καρδίας τό καταθλίβον με δικαίως.

Πάσας τάς ἁμαρτίας διέπραξα. Αὗται πολεμοῦσι με. Αὗται ἐμποιοῦσι μοι τόν ἀφόρητον τοῦτον βάσανον. Ἐλέησόν με Κύριε. Μόνος ἐγώ πταίω διά τήν τοιαύτην ἐρήμωσιν καί καταστροφήν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου. Ὁ ἐγωισμόςμέ ἐκυρίευσε. Ἡ ἀμέλειαμέ αἰχμαλώτισε. Ἡ ἀκηδίαμέ ἐνέκρωσε.Συγχώρησόν μοι Κύριε καί θεράπευσον τήν ἀθλίανψυχήν μου. Ἀπέλασον μακράν ἀπ’ ἐμοῦτό πονηρόν πνεῦμα τό ἐμποιοῦν ἐμοίτόν τοῦτον τόν ἀφόρητον πνιγμόν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος. Ἀπομάκρυνον ἀπ’ ἐμοῦτό βάρος τό καταθλῖβοντήν καρδίαν μου.

Ἐλευθέρωσον μου τήν ψυχήν καί τό σῶμα, ἀπό πάσης ἀμελίας, ἀκηδίας, φυσιώσεως, μετεωρισμοῦ, καταθλίψεως, ἀπελπισίας, ἀδιαφορίας, ἀναισθησίας, ἀπογνώσεως καί νεκρώσεως.

Ἐγώ αὐτοπροαιρέτως ἐνέβαλλον τήν ψυχή μου εἰς ὅλαταῦτα.

Συγχώρησόν μου Κύριε τά πλήθη τῶν ἁμαρτημάτων.Θεράπευσον με ἀπό τοῦ πλήθους τῶν παθῶν μου. Δός Κύριε ἵνα μή σέ λυπήσω ποτέ πλέον ἕνεκα τῶν παθῶν τῶν κυριευσάντων τήν ἀθλίαν ψυχή μου. Ἆρον ἀπ’ ἐμοῦτόν κλοιόν τόν βαρύν τόν τῆςἁμαρτίας. Ἀποδίωξον ἀπ’ ἐμοῦπάντα ἐχθρόν καίπολέμιον. Εἰρήνευσόν μουΚύριε τήν ζωήν καί τήν ψυχήν.

Καθάρισόν με ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος. Ὅπως δυνηθῶ ἐκφυγεῖν ἀπότά πονηρά πνεύματα τά ἐμποιοῦντα ἐμοί τό σκότος καί τόν ζόφον, τήν ἀπόγνωσιν καί τήν κόλασιν. Ἀνόρθωσόν με ἀπό κλίνης ὀδυνηρᾶς καί στρωμνῆς κακώσεως. Ἡ κατάθλιψις καί ὁ φόβος καί ἡ αἰχμαλωσίατῶν λογισμῶν μου ἀποστραφήτωσαν ἀπ’ ἐμοῦ.Κύριε γεννηθήτω Σοι ὡςθέλεις.

Εὐδοκίᾳ τῆςΣῆς Ἀγαθότητοςσυντριβήτωσαν οἱ ἐχθροί μου καί ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν τοῖς πάθεσιν καί ταῖς ἐπιθυμίαιςαὐτοῦ.Γένοιτο Κύριε τό θέλημά Σου ἐπ’ἐμοί ὥστε χαίρων καί ἀγαλλόμενος, ἄλυπος καί φαιδρῷ τῷπροσώπῳ ἀκολουθῶ Σε καί δοξάζω Σε, ὑμνῶκαί εὐλογῶ Σε εἰς πάντας τούς αἰώνας. Ἐπίσκεψε καί ἐνίσχυσόν με διά τῆς Προνοητικῆς Δυνάμεώς Σου ἵνα Σέ δοξάζω καί ψάλλω, Σέ τόν Εὔσπλαχνον Κύριον σύν τῷ Πατρί καί τῷ Πνεύματι εἰς τούς αἰώνας. Σύ εἶ ὁΠαρακλήτωρ μου σύν τῷΠανυπερπολυευσπλάχνῳΠατρί καί τῷ Παναγίῳ Παρακλήτῳ Πνεύματι ἐν πάσαις ταῖς θλίψεσιν ταῖς εὑρούσαις με πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου.

Ἐλέησόν με Κύριε καί συγχώρησόν μοι τόνκαταθλιμμένον καί κεκακωμένον ψυχῇκαί σώματι. Σύ εἶ ἡ Χαρά καί τό Φῶς, ἡ Ἀνάστασιςκαί ἡ Ζωή, τό Ἔαρ καί τό Πάσχα ἡμῶντό Εὐφρόσυνον. Σύ ἐπηγγείλω ὑμῖντό: «οὐ μή σέ ἀνῶοὐδ’ οὐ μή σέ ἐγκαταλείπω». Σύ εἶ Ὅστιςκατῆλθες «ἕως Ἅδου ταμείων» ἀναζητῶν τό ἀπολωλός πρόβατον, τουτέστιν ἐμέ. Ἐλέησόν με Κύριε διά πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Σου Μητρός, τῆς Πανυπερευλογημένης Χαρᾶς Πάντων, δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σου Σταυροῦ τοῦ Ξύλου τῆς Ζωῆς, προστασίαις τῶν Τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων, πρεσβείαις τῶν ἉγίωνἈρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ,πρεσβείαις τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίωνἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν Ὁσίωνκαί Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, καί Πάντων Σου τῶν Ἁγίων,Ἀμήν.

ΕΥΧΗ ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑ ΣΥΝΤΟΜΟΣ

Ἔτι καί ἄλλη εὐχή ἁπλουστέρα γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τήν Κατάθλιψη καί τάποικίλα ψυχολογικά νοσήματα.

Δέσποτα Πολυέλεε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ἰατρέ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν,ἐλθέ καί θεράπευσον καί ἐμέ τόν ἀχρεῖον δοῦλον σου. Ἐμακρύνθην ἀπό Σοῦ. Ἐπλήγωσατήν Ἀγαθότητα καί τήν Ἀγάπην Σου. Ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν Σου. Πάσας τάς ἀνομίας διέπραξα. Ὅλος κεῖμαι στερημένος πάσης ἀρετῆς καί ὑγείας. Τό σῶμα μου ἡσθένησε. Ἡ ψυχή ἐκακώθη. Τό πνεῦμα ἀδυνατεῖ. Ἡβούληση ἐξετράπη. Τά πάντασυμπνίγονται καί πάσχουν ἐντόςμου. Λύτρωσέ με Κύριε ἀπόαὐτόν τόν ψυχικόν πνιγμόν πού δικαίως βιώνω.Οἱ πολλές μου ἁμαρτίες τόν προξένησαν. Ἐγώ πταίω διά τήν τοιαύτην ἐρήμωσιν καί καταστροφήν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου. Ὁ ἐγωισμόςμέ ἐκυρίευσε. Ἡ ἀμέλειαμέ αἰχμαλώτισε. Ἡ ἀκηδίαμέ ἐνέκρωσε.Συγχώρησόν μοι Κύριε καί θεράπευσον τήν ἀθλίανψυχήν μου. Ἀπέλασον μακράν ἀπ’ ἐμοῦτό πονηρόν πνεῦμα τό ἐμποιοῦν ἐνἐμοί τοῦτον τόν ἀφόρητον πνιγμόν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος. Ἀπομάκρυνον τό βάρος ἐκ τῆς καρδίας μου. Ἐλευθέρωσον ψυχή καί σῶμα ἀπό τήν ἀκηδία, τήν ἀπόγνωση, τήν νέκρωσιν. Ἐγώ αὐτοπροαιρέτως ἐνέβαλλον τήν ψυχή μου εἰς ὅλαταῦτα.

Συγχώρησόν μου Κύριε τά πλήθη τῶν ἁμαρτημάτων.Θεράπευσόν με ἀπό τά πλήθη τῶν παθῶν. Κάνε Κύριε νά μήν σέ ξαναλυπήσω μέ ἁμαρτίες καί πάθη ἐνεργούμενα ἐντός μου. Ἆρον ἀπ’ ἐμοῦτόν κλοιόν τόν βαρύν τόν τῆςἁμαρτίας. Ἀποδίωξον ἀπ’ ἐμοῦπάντα ἐχθρόν καίπολέμιον. Εἰρήνευσόν μουΚύριε τήν ζωήν καί τήν ψυχήν. Καθάρισόν με ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος. Ὅπως δυνηθῶ ἐκφυγεῖν ἀπότά πονηρά πνεύματα τά ἐμποιοῦντα ἐμοί τό σκότος καί τόν ζόφον καί τήν ἀπόγνωσιν καί τήν κόλασιν. Ἀνόρθωσέ με ἀπό κλίνης ὀδυνηρᾶς καί στρωμνῆς κακώσεως. Ἡ κατάθλιψις καί ὁ φόβος καί ἡ αἰχμαλωσίαστούς λογισμούς μου ἄςμή μέ καταλάβουν ποτέ πλέον. Ἄνεἶναι αὐτό Κύριε τό δικό Σου θέλημα. Ἔτσι ὥστε χαίρων καί ἀγαλλώμενος νά Σέ δοξάζω καί νά Σέ ὑμνῶκαί νά ψάλλω τήν ΕὐσπλαχνίαΣου νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας. Νά δοξάζω καί τόν Πατέρα καί τόΠανάγιον Πνεῦμα, τούςΠαρακλήτορας πάντων τῶνἀνθρώπων εἰς τούς αἰώνας.

Ἐλέησόν με Κύριε καί συγχώρησόν μοι τόνκαταθλιμμένον καί κεκακωμένον ψυχικῶςκαί σωματικῶς, Ἐσύ πού εἶσαι ἡ Χαρά καί τό Φῶς καί ἡ Ἀνάστασιςκαί τό Πάσχα Ἡμῶν τό Εὐφρόσυνον. Ἐσύ πού μᾶς ὑποσχέθηκες«οὐ μή σέ ἀνῶοὐδ’ οὐ μή σέ ἐγκαταλείπω». Ἐσύ ὁ Ὁποῖος κατῆλθες «ἕως Ἅδου ταμείων» ἀναζητῶν τό ἀπολωλός πρόβατον, τουτέστιν ἐμέ. Ἐλέησόν με Κύριε διά πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Σου Μητρός, τῆς Χαρᾶς Πάντων καί Πάντων Σου τῶν Ἁγίων,Ἀμήν.

Ἔτι καί ἑτέρα εὐχή:

Δέσποτα Πολυέλεε Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με καί καθάρισόν με ἀπό πάσης μελαγχολίας καί ταραχῆς καί δειλίας. Ἀπάλλαξόν με ἀπό τοῦ ψυχικοῦ πνιγμοῦ καί τῆς δαιμονιώδους θλίψεως, ἥν αἰσθάνομαι ἐν τῷ σώματι καί ἐν τῇ ψυχῇ μου. Σύ εἶ ἡΧαρά ἡμῶν καί ἡ Ἐλπίςπάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καί τῶν ἐνθαλάσσῃ μακράν. Ἵλεως γενοῦ μοι Δέσποτα ἐπί ταῖς ἁμαρτίαιςμου. Ἇρον ἀπ’ ἐμοῦτόν κλειόν τόν βαρύν τόν τῆςἁμαρτίας καί τῆς ἀπογνώσεως.Ἀπέλασον πάσαν μελαγχολίαν καί ἀκηδίαν μακράν ἀπ’ ἐμοῦ.Στερέωσόν με ἐν τῇ ἀγάπητῇ Σῇκαί τῇ ἀκαταισχύντῳ ἐλπίδικαί τῇ ἀκραδάντῷ πίστει τῇ εἰςΣέ, διά πρεσβειῶν τῆς Παναχράντου Σου Μητρός καί πάντων Σουτῶν Ἁγίων,Ἀμήν.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

"Εις όρον μικρόν"

2011-12-14T00:05:00.000-08:00

Οδοιπορικό για τον μοναχισμό γυρισμένο στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δυτικής Βιργινίας με ελληνικούς υπότιτλους.

Κάντε κλικ ΕΔΩ:
http://istologio.org/?p=3083

πηγή: http://istologio.org/?p=3083

Ἡ Ἁγία Λουκία ἡ Παρθενομάρτυς... (+ 13 Δεκεμβρίου).

2011-12-13T00:26:00.000-08:00

Σήμερα τιμοῦμε τὴν μνήμη τῆς Ἁγίας μάρτυρος Λουκίας, τῆς παρθένου. Ἔζησε γύρω στὰ μέσα τοῦ 3^ου αἰώνα μ.Χ. καὶ καταγόταν ἀπὸ τὶς Συρακοῦσες τῆς Σικελίας.

Μοναχοκόρη, εἶχε ὀρφανέψει μικρὴ ἀπὸ τὸν πατέρα της καὶ ἔμεινε μόνη μὲ τὴ μητέρα της, ἡ ὁποία ἦταν βαριὰ ἄρρωστη μὲ μία ἀνίατη ἀσθένεια. Ἔχοντας ἀπελπιστεῖ ἀπὸ τὴν βοήθεια τῶν γιατρῶν, εὐελπιστοῦσαν μόνο στὴν Θεία Χάρη γιὰ τὴν ἴαση τῆς ἀσθένειάς της. Γι’ αὐτὸ μετέβηκαν στὴν Κατάνη, ὅπου βρισκόταν τὸ λείψανο τῆς Ἁγίας Ἀγαθῆς (+ 5 Φεβρουαρίου).

Τὸ βράδυ ποὺ ἔπεσε νὰ κοιμηθεῖ ἡ Λουκία, ἀφοῦ εἶχε προσευχηθεῖ θερμὰ γιὰ τὴν ὑγεία τῆς μητέρας της, εἶδε τὴν Ἁγία Ἀγαθὴ σὲ ὅραμα. Ἡ Ἁγία τῆς εἶπε ὅτι ἡ μητέρα της θὰ γιατρευτεῖ, ἀλλὰ ἡ ἴδια θὰ στεφθεῖ τὸ στέφανο τοῦ μαρτυρίου. Ἡ Λουκία περιχαρής, ξύπνησε τὸ πρωὶ γιὰ τὴν ἀνάρρωση τῆς μητέρας της, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ μαρτυρικὸ στέφανο ποὺ τὴν περίμενε. Ὅταν γύρισαν στὶς Συρακοῦσες τὴν κατήγγειλαν στὸν αὐτοκράτορα Δέκιο, λόγω τοῦ φιλανθρωπικοῦ καὶ χριστιανικοῦ της ἔργου. Ἐπειδὴ δὲ, δὲν ἀπαρνήθηκε τὴν πίστη της στὸν Κύριο, διατάχθηκε ὁ θάνατός της.
Ἡ Ἁγία Λουκία παρέδωσε τὸ πνεῦμά της κάτω ἀπὸ τὸ ξίφος τοῦ δημίου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Παρθενίας φοροῦσα χλαῖναν ὑπέρλαμπρον, παρθενικῶς ἐμνηστεύθης τῷ Ζωοδότῃ Χριστῷ, καὶ ἀγάπην γεηροῦ μνηστῆρος ἔλιπες· ὅθεν ὡς δῶρα νυμφικά, προσενήνοχας αὐτῷ, τὰ ῥεῖθρα τῶν σῶν αἱμάτων, Λούκια Παρθενομάρτυς, ᾧ καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Τὴν λαμπράν σου ἄθλησιν, ἀνευφημοῦντες ἐν πόθῳ, ὡς ἁγνὴν παρθένον σε, καὶ ἀθληφόρον τιμῶμεν· μόνον γὰρ, Χριστοῦ τὸ κάλλος ἐπιποθοῦσα, ἅπασαν, ἀπεβδελύξω φθαρτῶν ἰδέαν· διὰ τοῦτο καὶ τμηθεῖσα, ἀφθάρτου δόξης Λουκία ἔτυχες.

Μεγαλυνάριον.

Φίλτρῳ πτερωθεῖσα τῷ θεϊκῷ, μνήστορος γηΐνου, ὑπερέδραμες τὴν στοργήν, καὶ ὀδμαῖς ἀΰλοις, τοῦ Λόγου ἑπομένη, Λουκία Ἀθληφόρε, νομίμως ἤθλησας.

πηγή: http://agios-dimitrios.blogspot.com/2011/12/blog-post_4097.html

Ο Τάκης ο ψηλός...

2011-12-07T00:08:00.000-08:00

Από μικρός ήθελε να γίνει τροχονόμος. Μεγάλωσε πια, έγινε ολόκληρος άντρας και κυκλοφορούσε με μια σφυρίχτρα στους δρόμους της Κατερίνης. Όλοι τον ξέρανε. Πολλούς τρελούς σε μια μικρή επαρχιακή πόλη δεν έχει, οπότε όλοι οι τρελοί του χωριού και της πόλης είναι διάσημοι. Διάσημος ήταν και ο Τάκης. Σε ώρες κυκλοφοριακής συμφόρησης, έβγαζε την σφυρίχτρα του και ρύθμιζε την κυκλοφορία. Κανείς δεν βρέθηκε να τον κατηγορήσει για αντιποίηση αρχής. Όχι, ο Τάκης ήταν ωραίος τρελός.

Τον Τάκη τον γνώρισα πολύ καλά. Φτωχόπαιδο ήταν, οπότε όσο μπορούσε δούλευε. Και δούλευε σκληρά!! Πάρα πολλές φορές, ερχόταν ως εργάτης στο φορτηγό του πατέρα μου, για φόρτωμα και ξεφόρτωμα. Έχω περάσει κι εγώ δεν ξέρω πόσες μέρες και βράδια μαζί με τον Τάκη στην καρότσα του φορτηγού του πατέρα μου, φορτώνοντας και ξεφορτώνοντας ό,τι βάζει ο νους σας. Οικοσκευές σε μετακομίσεις, φρούτα στην κεντρική λαχαναγορά της Θεσσαλονίκης, αλουμίνια, ό,τι θέλετε. Χιλιόμετρα πολλά, ώρες ατέλειωτες, ζυμωμένες με τον κάματο. Πόσες φορές τον έχω δει κάθιδρο, να γονατίζει από το βάρος και την κούραση. Αλλά, απτόητος ο Τάκης!! Μια φορά δεν τον έχω ακούσει να βρίζει, να βαρυγκομά, να διαμαρτύρεται! Μονάχα τον έχω δει πάρα πολλές φορές να βγάζει στην κατάλληλη ώρα την σφυρίχτρα του και να καθοδηγεί τον πατέρα μου στις διάφορες μανούβρες με το φορτηγό. Φρρρρρρ, φανταστικός τροχονόμος ο Τάκης, μόνο που του έλειπε το μυαλό.

Έχετε δει όμως τρελό ευγενέστατο; Φαντάζομαι πως όχι. Τέτοιος ήταν ο Τάκης. Τον εκμεταλλεύονταν πολλοί. Τον έβαζαν και δούλευε και τον πληρώνανε ψίχουλα. Δεν διαμαρτυρόταν ποτέ. Μια φορά μόνο, θυμάμαι την Μανούλα του που παρακαλούσε τον πατέρα μου να τον παίρνει μαζί του στη δουλειά γιατί αυτός δεν τον κορόιδευε. Και τι εντύπωση μου έκανε, που δεν του έδινε ο πατέρας μου το μεροκάματο του στον ίδιο αλλά στην μητέρα του! Η συνηθισμένη πλάκα που του έκαναν;

-Α ρε Τάκη, είσαι λίγο άτυχος. Παραλίγο θα σε έπαιρναν στην τροχαία, αλλά σε πιάνει το όριο ηλικίας. Κρίμα ρε Τάκη. Αλλά μήπως να δοκιμάσουμε βάζοντας μέσο; (πνιχτά γέλια στην ομήγυρη).

Κουνούσε αθώα το κεφάλι του ο Τάκης, συμφωνώντας. Κοιτούσε με το άδολο βλέμμα του, που δεν έκρυβε τίποτα εντελώς. Καθρέφτης τα μάτια του. Τι αθωότητα Θεέ μου. Ξεχείλιζε.

Πάντα χαρούμενος ο Τάκης. Εκτός από μια φορά. Ένα μεσημέρι, κάπου πήγαινε με το ποδήλατο του, ένα ποδήλατο παλιό, κατοχικό. Περνώντας από το πρακτορείο λεωφορείων της Κατερίνης βρήκε μια γριούλα χωριάτισσα να κλαίει. Σταματάει και της λέει:

-Τι έχεις γιαγιά, γιατί κλαις;

-Πρέπει παιδί μου να πάω αυτά τα φάρμακα στον παππού στο χωριό, αλλά έχασα το λεωφορείο. Το επόμενο θα φύγει σε 3 ώρες και ο παππούς πρέπει να πάρει τα φάρμακα του γρήγορα. Δεν έχω όμως λεφτά για να πάρω ταξί και δεν ξέρω τι να κάνω.

Κλαίει η γιαγιά. Ο Τάκης, δεν είχε και αυτός λεφτά. Τι πείραζε όμως; Παίρνει τη σακούλα με τα φάρμακα, καβαλάει το βαρύ παλιό κατοχικό του ποδήλατο και φεύγει γρήγορα γρήγορα για το χωριό, το οποίο να σημειωθεί απείχε16 χιλιόμετρα!! Όλα καλά μέχρι εδώ. Μόνο που σε όλη τη διαδρομή, ο Τάκης πλάνταξε στο κλάμα!!! Έκλαιγε σα μικρό παιδί. Φοβόταν μήπως δεν προλάβει.

Βρε τι κάνει το μυαλό. Πολλά δεν τα καταλάβαινε, αλλά αυτό το κατάλαβε και το έζησε σε πλήρη ένταση και αγωνία. Πάντα χαρούμενος ο Τάκης, εκτός από αυτή την περίπτωση. Ώσπου έχασε τον πατέρα του. Μετά από λίγο έχασα και τον δικό μου πατέρα ξαφνικά στα 45 του. Οι πατεράδες μας στο νεκροταφείο γείτονες, δύο τάφους στα αριστερά του δικού μου. Άρχισε ο Τάκης να πηγαίνει καθημερινά, μαζί…. με την καρέκλα του!!! Καθότανε και έκανε παρέα στον ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ του, έναν από τους προστάτες του σε αυτή την ζωή. Με τις ώρες καθόταν και του μιλούσε για ότι τον απασχολούσε, τον μάλωνε γιατί δεν πρόσεξε και πέθανε, έκανε και έλεγε διάφορα.

Αλλά ποιος του έδινε σημασία, αν για τον Τάκη ο πατέρας του ήταν ζωντανός; Είπαμε ήταν τρελός ο Τάκης. Αλλά είπα για τον πατέρα του μόνο; Όχι, και τον πατέρα μου τον θεωρούσε ζωντανό. Κάθε χρόνο του Αγίου Δημητρίου θα ερχόταν στο σπίτι μας να μας ευχηθεί για την γιορτή του πατέρα μου. Και ας είχε χρόνια που πέθανε. Τι σημασία είχε αυτό για τον Τάκη; Ερχόταν, καθόταν σε μία πολυθρόνα στο σαλόνι, θα ήταν όπως πάντα χαμογελαστός και ευπροσήγορος και ας μην καταλάβαινε και πολλά από αυτά που του λέγαμε. Και το κυριότερο, ΔΕΝ έφευγε αν δεν τον κερνούσαμε γλυκό. Άρα, έπρεπε στην γιορτή του νεκρού πατέρα να έχουμε γλυκά γιατί θα ερχόταν ο Τάκης!!

Πέρασε ο καιρός, χαθήκαμε, εγώ στη Θεσσαλονίκη αυτός στην Κατερίνη. Σε κάποια νυχτερινή έξοδο σε κέντρο διασκεδάσεως στην Κατερίνη, ξανασυνάντησα τον Τάκη. Πώς όμως. Ως τροχονόμο!!! Τον προσέλαβαν στο νυκτερινό μαγαζί, τον έντυσαν τροχονόμο. Είχε όλα τα καλούδια! Λευκά γάντια, πηλήκιο, ζώνη λευκή φωσφορίζουσα, σφυρίχτρα, τα πάντα. Άρχοντας ο Τάκης ως τροχονόμος στο πάρκινγκ του νυκτερινού κέντρου. Ζούσε επιτέλους το όνειρο του. Ήταν ευτυχισμένος. Ήρθε και η δική μου η σειρά να με εξυπηρετήσει. Θα έπρεπε να βρει θέση για το αυτοκίνητο μου, να με καθοδηγήσει στις μανούβρες μου. Ο Τάκης όμως τώρα ήταν εν ώρα υπηρεσίας. Βαριά η ευθύνη του στους ώμους. Περίμεναν και άλλοι από πίσω. Μου χαμογέλασε, αλλά με κοφτές αποφασιστικές κινήσεις ενός γνησίου τροχονόμου μου δείχνει το πού πρέπει να κατευθυνθώ. Φρρρρρρρρ!!!!! Μου πήρε τα αυτιά. Δεν είχε χρόνο για κουτσομπολιό. Δεν πειράζει…

Έτσι τον ήξερα τον Τάκη, ώσπου έμαθα από την τηλεόραση(!!!) και κάτι άλλο για τον Τάκη που τόσα χρόνια το αγνοούσαμε όλοι!! Ξαφνικά τον βλέπω στις ειδήσεις, κάποιος δημοσιογράφος να του λέει διάφορες απίθανες ημερομηνίες και ΑΜΕΣΩΣ ο Τάκης να του λέει τι ημέρα ήταν!! Πολύ εντυπωσιακό. Τι παιχνίδια κάνει το μυαλό αλήθεια! Να μην είναι σε θέση να καταλάβει τα περισσότερα από αυτά που θα του πεις, αλλά να σε τρελαίνει με αυτό του το χάρισμα. Προχτές έμαθα ότι τον είχε η Αννίτα Πάνια στην γνωστή εκπομπή της. Δεν την είδα, μου την έγραψαν όμως. Θα τη δω. Είμαι σίγουρος, θα σε κορόιδεψαν, θα σε χλεύασαν, θα σε χρησιμοποίησαν για τηλεθέαση. Δεν πειράζει, αυτά εσύ δεν τα καταλαβαίνεις. Είπαμε είσαι τρελός.

Χτες όμως έμαθα, ότι ο Τάκης, ο γλυκός τρελός μου, ο φανταστικός μου τροχονόμος πέθανε!! Τον χτύπησε αυτοκίνητο είπαν στην αρχή! Τελικά όμως έμαθα πως πέθανε “εν ώρα υπηρεσίας”, εργαζόμενος ως “τροχονόμος-παρκαδόρος”. Α βρε Τάκη, φανταστικέ και γλυκύτατε μου τροχονόμε, τέτοιος θάνατος σου έπρεπε εσένα. ‘Τροχονόμος’, να πεθαίνει πάνω στη δουλειά που ΤΟΣΟ αγάπησε. Δεν ξέρω πόσοι θα σε κλάψουν Τάκη μου. Εγώ πάντως δεν θα σε κλάψω. Δεν πέθανες για εμένα. Δεν υπάρχει θάνατος για ψυχές σαν την δική σου. Απλά, πηγαίνεις από ΕΔΩ ΕΚΕΙ. Τώρα για εμένα σίγουρα είσαι λουσμένος στο θεϊκό φως – μόνο τέτοιο αξίζει στην ψυχούλα σου- στην αγκαλιά του Πατερούλη σου. Και ας ήσουν 1,95 μαντράχαλος!!

Θα σε τιμήσω Τάκη μου, θα σε βάλω στο μάθημα μου στο σχολείο. Μόνο που δεν ξέρω σε ποιο μάθημα να σε πρωτοχρησιμοποιήσω. Να σε βάλω στο μάθημα της Γ΄Λυκείου, εκεί ξέρεις… για τις εκτρώσεις; Να καταλάβουν τα παιδιά ότι κανένας άνθρωπος δεν περισσεύει, αλλά αντίθετα όλοι είναι μοναδικά πλάσματα, που έχουν πάρα πολλά να μας δώσουν, αρκεί να το θέλουμε εμείς; Να σε βάλω στο μάθημα της Β’ Λυκείου, εκεί που λέει για τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων της Βασιλείας του Θεού, να τους δείξω τι σημαίνει στην πράξη ‘Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται’; Να σε βάλω στο μάθημα πάλι της Β’ Λυκείου εκεί που λέει για την υπέρβαση του θανάτου; Να σε βάλω στο άλλο το μάθημα που λέει ‘Ο συνάνθρωπος ως αδελφός’; Να σε βάλω στο άλλο που λέει για τις θλίψεις και τον πόνο στη ζωή; Όσο σκέφτομαι ανακαλύπτω ότι μας έδωσες πάρα πολλά μαθήματα. Μόνο που έχω μια απορία.

Πως γίνεται βρε Τάκη να είσαι τόσο τρελός και να μην καταλαβαίνεις από κακία, αλλά ταυτόχρονα να μπορείς να μας δώσεις τόσα μαθήματα; Μήπως ρε Τάκη μας δούλευες και δεν το καταλάβαμε; Μήπως να σε βάλω και στο μάθημα της Γ’ Λυκείου οι δια Χριστόν Σαλοί; Σήμερα στο σχολείο ήμουν επιτηρητής στις πανελλήνιες. Δεν κρύβω ότι σε σκεφτόμουν όλη την ώρα. Α ρε Τάκη, πόσο με επηρέασες στην ζωή μου να ‘ξερες. Σε ευχαριστώ πολύ, που υπήρξες στη ζωή μου. Εις το επανιδείν λοιπόν, έως τότε δώσε χαιρετίσματα και στον πατέρα μου, ξέρω ότι τον αγαπούσες πολύ.

"Δεν πρέπει ποτέ να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με κανένα πρόσωπο. Ο καθένας από εμάς, όσο μικρός και αν είναι, είναι μεγάλος ενώπιον του Αιωνίου. Ο Θεός συνάπτει με κάθε ανθρώπινη ύπαρξη καρδιακή και μοναδική σχέση". (Αρχ. Σωφρόνιος Σαχάρωφ).

Γ.Γ., Θεολόγος

πηγή: http://oode.wordpress.com/2011/11/12/takis/

Γέρων Παϊσιος: "Η εξομολόγηση κόβει τα δικαιώματα του διαβόλου...".

2011-12-01T23:56:00.001-08:00

Να πάνε τουλάχιστον οι άνθρωποι σε έναν Πνευματικό να εξομολογηθούν, να φύγη η δαιμονική επίδραση, για να μπορούν να σκέφτωνται λιγάκι. Τώρα δεν μπορούν ούτε να σκεφθούν από την δαιμονική επίδραση. Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του διαβόλου. Πριν λίγο καιρό, ήρθε στο Άγιον Όρος ένας μάγος και έφραξε με πασσαλάκια και δίχτυα όλο τον δρόμο, εκεί σε μια περιοχή κοντά στο Καλύβι. Αν περνούσε από ‘κεί μέσα ένας ανεξομολόγητος, θα πάθαινε κακό. Δεν θα ήξερε από πού του ήρθε. Μόλις τα είδα, κάνω τον Σταυρό μου και περνώ από μέσα· τα διέλυσα. Μετά ο μάγος ήρθε στο Καλύβι, μου είπε όλα τα σχέδιά του και έκαψε τα βιβλία του. Σε έναν που είναι πιστός, εκκλησιάζεται, εξομολογείται, κοινωνάει, ο διάβολος δεν έχει καμμιά δύναμη, καμμιά εξουσία. Κάνει μόνο λίγο «κάφ-κάφ» σαν ένα σκυλί που δεν έχει δόντια. Σε έναν όμως που δεν είναι πιστός και του δίνει δικαιώματα, έχει μεγάλη εξουσία. Μπορεί να τον λιντσάρη· έχει δόντια και τον ξεσκίζει. Ανάλογα με τα δικαιώματα που του δίνει μια ψυχή, είναι και η εξουσία του επάνω της.

Ακόμη και όταν πεθάνη κανείς και είναι τακτοποιημένος, την ώρα που η ψυχή του ανεβαίνει στον Ουρανό, είναι σαν να τρέχη ένα τραίνο και άλλα σκυλιά τρέχουν από πίσω γαυγίζοντας «κάφ-κάφ…» και άλλα από μπροστά γαυγίζοντας «κάφ-κάφ…»· κόβει και κανένα σκυλί το τραίνο. Αλλά, αν δεν είναι τακτοποιημένος, είναι σαν να βρίσκεται σε τραίνο που δεν μπορεί να τρέξη με ταχύτητα, γιατί είναι χαλασμένες οι ρόδες, οι πόρτες ανοικτές και μπαίνουν τα σκυλιά μέσα και δαγκάνουν και κανέναν.

Όταν ο διάβολος έχη αποκτήσει μεγάλα δικαιώματα στον άνθρωπο και τον έχη κυριεύσει, τότε πρέπει να βρεθή αιτία, για να κοπούν τα δικαιώματα. Αλλιώς, όση προσευχή και να κάνουν οι άλλοι, αυτός δεν φεύγει. Σακατεύει τον άνθρωπο. Οι ιερείς δώσ’ του-δώσ’ του εξορκισμούς, και τελικά τα πληρώνει ο άνθρωπος, γιατί βασανίζεται ακόμη περισσότερο από τον διάβολο. Πρέπει να μετανοήση ο άνθρωπος, να εξομολογηθή, να κοπούν τα δικαιώματα που έχει δώσει, και μετά θα φύγη ο διάβολος· αλλιώς θα ταλαιπωρήται. Μια μέρα, δυό μέρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια, διάβασε-διάβασε εξορκισμούς, αφού ο διάβολος έχει δικαιώματα, δεν φεύγει.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ: ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ, εκδ. Ι. Μονή Ιω. Θεολόγου, Σουρωτή Θεσ/νικης)

ΠΗΓΗ: http://eklisval.blogspot.com/2011/08/blog-post_27.html

Άρθρο της Le Figaro αναλύει γιατί ολόκληρη η Ευρώπη χρωστάει στην... Ελλάδα

2011-12-01T00:14:00.001-08:00

Άρθρο της Le Figaro αναλύει γιατί ολόκληρη η Ευρώπη χρωστάει στην... Ελλάδα...

Σε ένα ιδιαίτερα φιλελληνικό άρθρο τους στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, δύο Γάλλοι καθηγητές φιλοσοφίας, ο Thierry Formet και ο Martin Steffens αναφέρονται σε «χρέος 2,500 ετών της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα». «Μιλάμε διαρκώς για το ελληνικό χρέος, χωρίς καν να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι η Ευρώπη είναι αυτή που είναι σήμερα εδώ και 2.500 χρόνια, εξαιτίας της Ελλάδας, η οποία έθεσε τα θεμέλια της Ευρώπης και της δημοκρατίας».

Οι Γάλλοι καθηγητές αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να μη μπορεί να προστατευτεί μία χώρα στο μέγεθος και με το χρέος της Ελλάδας, αλλά αντίθετα να αφήνεται εγκαταλελλειμένη στο έλεος των αγορών από τους Ευρωπαίους εταίρους της.

Στη συνέχεια του άρθρου υπενθυμίζεται η προέλευση ακόμα και του ονόματος της Ευρώπης, με τους δύο Γάλλους να σημειώνουν ότι «Ευρώπη είναι το όνομα μίας πριγκίπισσας της Φοινίκης. Οι ακαδημίες έγιναν στη μνήμη του πρώτου μεγάλου θεσμού της γνώσης που ιδρύθηκε από τον Πλάτωνα στον κήπο του Ακάδημου, στην Αθήνα. Τα Ιδρύματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης φέρουν το όνομα που δόθηκε από τον Αριστοτέλη στη σχολή του, το Λύκειο. Τα παιδιά μας μαθαίνουν ακόμη τη γεωμετρία από τα θεωρήματα του Θαλή και του Πυθαγόρα. Ο γιατρός πρέπει να δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη. Τέχνη, λογοτεχνία, μυθολογία, τεχνικές κάθε είδους: ο κατάλογος αυτών που οφείλουμε στην Ελλάδα είναι μακρύς» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δύο καθηγητές φιλοσοφίας, καταλήγοντας: «Από τη στιγμή που οι τράπεζες φτάνουν να απειλούν τις ζωές όλων μας, γίνονται εχθρός του λαού. Πρέπει να τιμήσουμε το χρέος μας προς τη χώρα αυτή, για τους θεσμούς που μας κληροδότησε, οι οποίοι αποτελούν τα θεμέλια του σημερινού μας πολιτισμού».

ΠΗΓΗ: http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/267918/ehoume-hreos-apenadi-stin-ellada/

ΨΗΦΙΣΤΕ "ΟΧΙ" ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, ΩΣ "ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ"...

2011-11-30T06:55:00.001-08:00

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ “Ψηφίστε ΟΧΙ”

www.freedomjustice.com.cy ...19742011...

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ “Ψηφίστε ΟΧΙ”

στην ανάδειξη του Ερντογάν ως "Προσώπου της Χρονιάς"

από το περιοδικό TIME...

_______________________________________________________________________________________________________________

Πρόκειται για καλά οργανωμένη προπαγάνδα των Τούρκων,

παρόμοια εκείνης που είχε οργανωθεί πριν από μερικά χρόνια

για την ανάδειξη του Κεμάλ Ατατούρκ ως "Προσώπου του Αιώνα"...

________________________________________________________________________________________________________________________________

Η τουρκική αυτή προπαγάνδα μπορεί να εξουδετερωθεί:

1. Ψηφίζοντας ΟΧΙ στην ηλεκτρονική διεύθυνση

http://www.time.com/time/specials/packages/article/0,28804,2098471_2098472_2098512,00.html

2. Προωθώντας αυτό το μήνυμα προς κάθε σύνδεσμό σας.

3. Διανέμοντας αυτό το μήνυμα σε όσα κοινωνικά δίκτυα έχετε συμμετοχή.

Σας ευχαριστούμε.

Κίνηση για

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

by Siglitiki Νοέμβριος 2011

"Όταν αρχίσει το κακό από την Συρία να αρχίσετε να προσεύχεστε!"

2011-11-29T22:56:00.001-08:00

Δεξιά ο μακαριστός Επίσκοπος Σισανίου & Σιατίστης

και αριστερά ο επίσης μακαριστός Παπά-Γιάννης Καλαΐδης.

Επέστρεψα πριν λίγο από τον πνευματικό μου, πνευματικό τέκνο του μακαριστού Αντώνιου Σισανίου & Σιατίστης, τον οποίο τιμούν οι περισσότεροι ως σύγχρονο Άγιο. Ο πάτερ είναι προσηλωμένος στην σωτηρία της ψυχής και μόνο, αποφεύγοντας τις αναφορές για το μέλλει γεννέσθαι αλλά συζητώντας για τον μακαριστό Επίσκοπο, απεκάλυψε μερικά πράγματα των οποίων ήταν μάρτυρας ο ίδιος και δείχνουν ότι ο μακαριστός πέραν όλων των χαρισμάτων που είχε, έγινε δέκτης μεγάλων αποκαλύψεων από τον Θεό.

«Μας έλεγε, συνέχεια και πολλές φορές με στενοχώρια, τον καιρό της ευδαιμονίας "μεγάλη πείνα θα πέσει στην Ελλάδα, παιδί μου, μεγάλη πείνα..." κι εμείς δυσκολευόμασταν να τον πιστέψουμε...

Τον καιρό δε που ήταν στο νοσοκομείο στα τελευταία του, μετά την τελευταία εγχείρηση που έκανε μόλις τον φέρανε στο δωμάτιο κοιτούσε απέναντι την εικόνα του Εσταυρωμένου Χριστού και έκλαιγε σαν μικρό παιδί λέγοντας με την γνωστή ταπεινότητά του "πώς με αξίωσες Χριστέ μου, εμένα και μου απεκάλυψες αυτά τα πράγματα!", προφανώς κάτι σοβαρό είχε δει πιο μπροστά...

Όταν τον ρωτήσαμε "τι είδες Δέσποτα;" με δυσκολία μας απάντησε γιατί είχε πρόβλημα με την φωνή του, "όταν αρχίσει το κακό από την Συρία να αρχίσετε να προσεύχεστε!" και το επανέλαβε πολλές φορές "εκεί, από την Συρία όταν ξεκινήσει..." εννοώντας ότι μετά θα πιάσει η μπόρα και εμάς... Τον ξαναρωτήσαμε "τι άλλο είδες Δέσποτα;" και μας είπε "θα σας πω μετά..." αλλά μετά εκοιμήθη...».

Αυτό ήταν προφανώς το θέλημα του Κυρίου...

Σημείωση : για την ενδεχόμενη μη πιστή μεταφορά των λεγομένων υπεύθυνος είναι ο υποφαινόμενος και μόνο.

ΠΗΓΗ: http://hggiken.pblogs.gr/

Πατήρ Παϊσιος: "Σήμερα πρέπει νὰ ψάξουμε καὶ νὰ βροῦμε νέους τρόπους ἱεραποστολῆς".

2011-11-27T19:48:00.000-08:00

Βλέπω μερικοὺς γονεῖς πόσο ὑπερβολικοὶ εἶναι καὶ πόσο παράλογες ἀπαιτήσεις ἔχουν ἀπὸ τὰ παιδιά τους. Κάποιος μου ἔλεγε ὅτι ὑποχρεώνει τὰ παιδιά του νὰ ἐκκλησιάζονται κάθε Κυριακὴ καὶ τὰ χτυπάει ὅταν τοῦ ποῦν ὅτι δὲν θέλουν νὰ πᾶνε στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὰ ὅμως δὲν εἶναι σωστὰ πράγματα, γιατί μὲ τὸ ζόρι δὲν μπορεῖς νὰ κάνεις τὸν ἄλλο νὰ ἁγιάσει. Ἀλλὰ καὶ μερικοὶ κληρικοὶ εἶναι ἀπόλυτοι καὶ μιλοῦν γιὰ τὸν Θεὸ μὲ ἕνα τρόπο ποὺ σὲ τρομάζει. Ἐγὼ βλέπω ὅτι ἡ σημερινὴ ἐποχὴ ἔχει ἀλλάξει καὶ ὁ ἄνθρωπος σήμερα σκέφτεται καὶ ζεῖ διαφορετικὰ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τὴν δική μας. Ἐμεῖς σὰν παιδιὰ τρώγαμε ξύλο ἀπὸ τοὺς γονεῖς καὶ τοὺς μεγαλύτερούς μας. Τώρα αὐτὰ δὲν περνοῦν καὶ δὲν φέρνουν καλὸ ἀποτέλεσμα.

Κάποιος ἄλλος μου ἔλεγε ὅτι τὶς ἐλεύθερες ὧρες τοῦ μπαίνει στὰ λεωφορεῖα, κάνει σύντομο κήρυγμα καὶ μοιράζει στοὺς ἐπιβάτες θρησκευτικὰ ἔντυπα ποὺ μιλοῦν γιὰ τὴν ἐξομολόγηση. Μοῦ εἶπε ἐπίσης ὅτι ἔχει πρόβλημα μὲ τὰ παιδιά του, γιατί ντρέπονται μὲ τὴν ἱεραποστολὴ ποὺ κάνει. Τοῦ εἶπα ὅτι εἶναι καλὰ αὐτά, ἀλλὰ ὑπερβολικά,γιατί σήμερα πρέπει νὰ ψάξουμε καὶ νὰ βροῦμε νέους τρόπους ἱεραποστολῆς, ὄχι ὅπως τὴν ἐποχὴ τοῦ πολέμου ποὺ οἱ χριστιανοὶ νέοι τραγουδοῦσαν στοὺς δρόμους καὶ τὰ λεωφορεῖα χριστιανικὰ τραγούδια καὶ μοίραζαν ἔντυπα. Τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο πρέπει νὰ τὸν πλησιάσεις μὲ διαφορετικὸ τρόπο. Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ ὁμολογεῖ τὸν Χριστὸ ὄχι μὲ λόγια, ἀλλὰ μὲ ἔργα, μὲ τὸ παράδειγμα καὶ τὴν ζωή του.

Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ μάθουμε νὰ σιωποῦμε, γιατί εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνο (καὶ ἀστεῖο) νὰ ἀναγορεύουμε τοὺς ἑαυτούς μας, ἄλλοτε συνηγόρους τοῦ Θεοῦ καὶ ἄλλοτε εἰδικοὺς στὸ νὰ ἐξηγοῦμε τὶς βουλὲς καὶ τὰ σχέδιά Του.

Πηγή: Τ. Μιχαλά, Τέσσερις ώρες με τον πατέρα Παίσιο σ. 176—179.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/11/blog-post_6996.html

"ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ..." (+ ΜΟΝΑΧΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ).

2011-11-27T14:07:00.000-08:00

Κάθε φορά πού ρωτούσαμε τον Γέροντα τι γεγονότα πρόκειται να συμβούν μας έλεγε: «Πολλά πρόκειται να συμβούν αλλά ποτέ δεν πρέπει να βάζουμε ημερομηνία και να ορίζουμε ημερα, γιατί ό Θεός για την μετάνοια κάποιου άνθρωπου μπορεί να δώσει παράταση και έτσι να πέσουμε έξω, όπως και πολλές φορές πολλοί πέσανε έξω.

Είναι ή εποχή πού θα καθαρίσει ή ήρα από το στάρι.

Αυτό δεν θα γίνει με πόλεμο αλλά ή ήρα από το στάρι είναι ή προαίρεση του καθενός, αν θα πάρουν το τσιπάκι ή όχι και αν θα σφραγιστούν.

Όταν θα έρθει ή ώρα, πολλοί θα προβληματιστούν, γιατί θα έχουν παιδιά και θα σκέφτονται πώς θα ζήσουν. Γι` αυτό λέγει «πολλοί εκλεκτοί θα πλανηθούν». Είναι ή εποχή πού θα βγουν οι μεγαλύτεροι μάρτυρες του Χριστού. Για να μπορέσουμε να αντέξουμε, πρέπει να γίνουμε χριστιανοί, όπως θέλει ό Θεός και όχι όπως θέλουμε εμείς.

Να αγωνιστούμε να κρατήσουμε την ευσέβεια για να είναι μαζί μας ό Χριστός για να μάς δυναμώνει και να μας προστατεύει. Αυτό πού πάντα πρέπει να έχουμε στον νου μας είναι πώς, ότι και να συμβεί και ότι και να μάς πουν, εμείς πρέπει μπροστά μας να βλέπουμε και να ακολουθούμε τον Χριστό.

ΖΩΣΙΜΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ (1937--+ 2010) ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

http://namarizathema.blogspot.com/

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς ὁ Μεγαλομάρτυρας (+ 11 Νοεμβρίου)

2011-11-11T01:45:00.001-08:00

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

ΜΗΝΑ

Βίντεο γιά παιδιά, και όχι μόνο, με το Βίο του Αγίου.

ΜΕΡΟΣ 1ο: http://youtu.be/d3s9m3J2DwQ

ΜΕΡΟΣ 2ο: http://youtu.be/bQLBrwrJg6Q

ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ: http://youtu.be/HK_zKunr4u0

ΠΗΓΗ: http://o-kalos-poimin.blogspot.com/2011/11/blog-post_10.html

“Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή...” (Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη)

2011-10-22T11:48:00.000-07:00

Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο. Χλευάζεται και κατασυκοφαντείται. Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια. Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν την ιστορία της και τον πολιτισμό της. Όποια εφημερίδα και να ανοίξεις, μας έχουν κατατάξει στα «σκουπίδια». Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος, από το οποίο όλοι θέλουν να απαλλαγούν, αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.

Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!

Δεν είμαστε οι Έλληνες διεφθαρμένοι και τεμπέληδες. Χαβαλέδες ήμασταν για πολύ καιρό. Βάλαμε τον αυτόματο πιλότο. Ένας φτωχός λαός, που γνώρισε την αφθονία και παρασύρθηκε γιατί νόμισε πως θα κρατήσει για πάντα. Πίστεψε και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» κάποιων αδίστακτων πολιτικάντηδων.

Για την ακρίβεια ίσως στην Ελλάδα υπάρχουν λιγότεροι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες.Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Είναι μια δύσκολη ώρα, αλλά δεν ήρθε το τέλος.Όμως, ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα το 15% του πληθυσμού της δεν ζει με κουπόνια.Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα, κάθε ελληνόπουλο έχει δωρεάν πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο.Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα, έστω ημιτελές, αλλά έχουμε σύστημα υγείας.Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα κράτος που έχει μια μεγάλη περιουσία. Άλλα κράτη δεν έχουν τίποτα. Αυτήν βλέπουν και ξερογλύφονται.Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα οι γονείς βοηθάνε τα παιδιά τους και εκείνα τους γονείς τους.Ευτυχώς, η μικρή και φτωχή Ελλάδα δεν ήταν απούσα από καμιά μεγάλη μάχη για την ελευθερία. Και έδινε το είναι της, όταν οι άλλοι είχαν ήδη παραδώσει και την ψυχή και το πνεύμα.Ευτυχώς ακόμα, η Ελλάδα έχει μέλλον.Έβλεπα εκείνα τα κορίτσια της Εθνικής Ομάδος Πόλο, να ανεβαίνουν στον Όλυμπο, μες τη «φωλιά του Δράκου», και είπα , πως δεν χάθηκε η ελπίδα. Υπάρχει ακόμα το μέταλλο του νικητή.Η Ελλάδα έχει μέλλον, γιατί στη μακραίωνα ιστορία της κάθε μεγάλη ήττα και καταστροφή, αντί να την αφανίσει, την ανάσταινε!

Γιατί τα γράφω αυτά; Μου τηλεφώνησαν κάποιοι «φίλοι» απ’ το εξωτερικό και μας ….νεκρολογούσαν! Είναι απ’ τα κοράκια που έχουν στοιχηματίσει στην πτώχευσή μας και ανησυχούν μήπως και χάσουν τα λεφτά τους! Και βιάζονται! Τόσο πολύ θύμωσα που έκλεισα το τηλέφωνο. Ύστερα τους έστειλα το κείμενο που ακολουθεί….

«Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή.Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσµα.

Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσµου.Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα, γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.

Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ ἕνα λαὸ περιορισµένο.Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε;Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ στὴ λογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰ ἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ ’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία.

Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ, τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς καρδιᾶς του.

Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε. Ἂς συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.».

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963.

Στάρετς Γαβριήλ: "Εσείς θα ζήσετε στην εποχή του Αντιχρίστου."

2011-10-18T00:07:00.000-07:00

Η Κλεοπάτρα από την Αίγυπτο και τα παραδείσια κάλλη (+ 19 Οκτωβρίου)

2011-10-17T00:27:00.000-07:00

Η Κλεοπάτρα από την Αίγυπτο

και τα παραδείσια κάλλη

Οταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ήταν ο Μαξιμιανός, μαρτύρησε στην Αίγυπτο γύρω στα 304 ο άγιος Ούαρος, νεαρός ακόμη αξιωματικός κάποιας ρωμαϊκής λεγεώνος. Ζηλωτής χριστιανός, συνελήφθη μέσα στις φυλακές πού πήγαινε κρυφά, για ν΄ ανακουφίζη και να δίνη θάρρος στους μάρτυρες. Ήρθε έτσι κι η δική του σειρά να χύση το αίμα του για την αγάπη του Χριστού. Στον τόπο του μαρτυρίου του βρέθηκε, σταλμένη από τη θεία πρόνοια, μια πολύ ευσεβής χριστιανή, η Κλεοπάτρα. Ήταν χήρα, αλλά πλουσιότατη κι είχε κοντά της τον μικρό μοναχογιό της. Η ευγενής κυρία παρακολούθησε με βαθύ πόνο τα σκληρά βασανιστήρια, πού έκαναν στον νέο για ν΄ αρνηθή την πίστι του. Όταν έμεινε πια άψυχο το μαρτυρικό σώμα, η Κλεοπάτρα έδωσε πολλά χρήματα στους δημίους και το πήρε. Με μεγάλη ευλάβεια το μετέφερε στο αρχοντικό της και το έθαψε.

Ύστερα από λίγα χρόνια, όταν βασίλεψε ο Μέγας Κωνσταντίνος και σταμάτησαν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, η Κλεοπάτρα άφησε την Αίγυπτο για να γυρίση πίσω στην πατρίδα της, την Παλαιστίνη, και πήρε μαζί της το λείψανο του μάρτυρος, σαν πολύτιμο θησαυρό. Εκεί ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος από την περιουσία της κι έκτισε μεγαλοπρεπέστατη εκκλησία στο όνομα του αγίου Ουάρου κι αφιέρωσε σ΄ αυτή το τίμιο λείψανο πού φύλαγε μέσα σε ολόχρυση λάρνακα.

Όταν ήταν πιά όλα έτοιμα, προσκάλεσε τον επίσκοπο και τους κληρικούς της επαρχίας για τα εγκαίνια. Ύστερα από τη Θεία Λειτουργία, φιλοξένησε όλους τους πιστούς και τους έστρωσε πλούσιο τραπέζι. Η χήρα, μαζί με τον νεαρό γιό της, περιποιήθηκαν με τα ίδια τους τα χέρια όλους τους προσκαλεσμένους, χωρίς να βάλουν ψωμί στο στόμα τους. Σαν νύχτωσε και το σπίτι άδειασε από τον κόσμο, τσακισμένος από την κούρασι ο νέος, πήγε στο δωμάτιο του να ξεκουραστή. Σε λίγο πήγε κι η μητέρα να του πάη φαγητό. Τον βρήκε όμως να καίγεται στον πυρετό! Ανήσυχη του έκανε τις περιποιήσεις πού ήξερε, ξεχνώντας την πείνα και την κούρασή της. Αλλ΄ όσο περνούσε η ώρα, ο πυρετός ανέβαινε και πριν προφτάση να έρθη ο γιατρός, ο νέος ξεψύχησε στην αγκαλιά της απαρηγόρητης μάνας. Αλλόφρονη εκείνη από την απροσδόκητη συμφορά, σήκωσε το νεκρό σώμα και το πήγε στην εκκλησία τού μάρτυρος. Το ακούμπησε πάνω στη Λάρνακα των λειψάνων και πέφτοντας στα γόνατα, ξέσπασε σε σπαρακτικό θρήνο. Με πονεμένα λόγια θύμιζε στον μάρτυρα, σαν να τον είχε ζωντανό μπροστά της, όσα είχε κάνει για χάρη του και απαιτούσε απ΄ αυτόν να κάνη ότι ο Ελισσαίος για τη Σωμανίτιδα, ν΄ αναστήση δηλαδή τον γιό της!

Ανάμεσα στα δάκρυα και στ΄ αναφυλλητά, συντριμμένη από τον πόνο και τον κόπο, αποκοιμήθηκε. Είδε τότε ένα θαυμάσιο όνειρο, πού παρηγόρησε τη μητρική καρδιά της.

Άνοιξε μπροστά στα μάτια της ο ουρανός, και μέσα από φως υπέρλαμπρο παρουσιάσθηκε ο μάρτυς του Χριστού, στεφανωμένος μ΄ ολόχρυσο στεφάνι! Κρατούσε από το χέρι, σαν φίλος τον φίλο του, τον γιό της χήρας, πού φορούσε κι αυτός ολάνθιστο στεφάνι στο όμορφο κεφάλι του.

— Μή με κατηγορής για αγνωμοσύνη, Κλεοπάτρα, της είπε ο μάρτυς με γλυκύτητα. Θυμάσαι πόσες φορές, γονατιστή μπροστά στα λείψανα μου, γύρευες χάριτες για το παιδί σου; Τί πιο μεγάλο χάρισμα μπορούσα να του ανταποδώσω από τούτη τη δόξα πού βλέπεις; Αν, ύστερα απ΄ αυτό, εξακολουθής να τον γυρεύης κοντά σου, είναι ελεύθερος να έρθη.

Και γυρίζοντας στον νέο, του έδειξε την πονεμένη μητέρα του.

— Φίλε μου, μπορείς να πας μαζί της.

Εκείνος όμως έπεσε στην αγκαλιά του μάρτυρος, σαν να μην ήθελε ποτέ να τον αποχωρισθή, και στρέφοντας στη μητέρα του ελαφρά το κεφάλι, της είπε:

— Επιμένεις λοιπόν να μου στερήσης αυτή την ευτυχία; Θέλεις ποτέ να με ξαναφέρης από τα αιώνια στα πρόσκαιρα κι από τη χαρά στη λύπη; Πάψε, μητέρα, να πενθής και ετοιμάσου να μας συναντήσης.

Βάλσαμο παρηγοριάς χύθηκε στην πληγωμένη καρδιά της χήρας, υστέρα από την οπτασία. Αφού έθαψε το παιδί της στην καινούργια εκκλησία, μοίρασε στους φτωχούς όλη την περιουσία της, φόρεσε ταπεινά ρούχα κι έμεινε εκεί κοντά στον τάφο του μάρτυρος και του παιδιού της. Επτά ολόκληρα χρόνια περιποιήθηκε τον ναό και πέθανε με φήμη αγίας.

Πηγή: Η φιλομάρτυς Κλεοπάτρα, Γεροντικόν
και http://vatopaidi.wordpress.com/

Όπου υπάρχει Αγάπη, θα υπάρχει επίσης Πλούτος κι Ευτυχία!

2011-10-14T00:01:00.000-07:00

Μιά "απάντηση" στη σημερινή "κρίση". Μιά κρίση περισσότερο Αξιών, παρά οικονομική. Διαβάστε το... Εμείς ποιόν άραγε θα διαλέγαμε;

Όπου υπάρχει Αγάπη, θα υπάρχει επίσης Πλούτος κι Ευτυχία!

Μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της
Όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες
Φορτωμένους με τις εμπειρίες της ζωής
Να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού .
Παρ' όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε.
Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
Ο άντρας σου είναι στο σπίτι;
Όχι, δεν είναι εδώ, απάντησε εκείνη.
Τότε δεν μπορούμε να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
Ας έρθουν τώρα που επέστρεψα!...
Η γυναίκα βγαίνει έξω να προσκαλέσει ξανά τους γέροντες στο τραπέζι
Μιας και ήταν ακόμη εκεί.
Δεν μπορούμε να έρθουμε όλοι μαζί, της λένε οι τρεις γέροντες.
Η γυναίκα, έκπληκτη, τους ρωτά γιατί!
Ο πρώτος, λοιπόν, από τους τρεις της εξηγεί ξεκινώντας να της συστήνεται:
Είμαι ο Πλούτος, της λέει.
Της συστήνει, μετά, τον δεύτερο που είναι η Ευτυχία.
Και, τέλος, τον τρίτο που είναι η Αγάπη.
Τώρα, της λένε, πήγαινε στον άντρα σου και διαλέξτε
Ποιος από τους τρεις μας θα έρθει να φάει μαζί σας.
Η γυναίκα επιστρέφει στο σπίτι και διηγείται στον άντρα της αυτά που της είπαν οι γέροντες.
Ο άντρας ενθουσιάζεται και λέει:
Τι τυχεροί που είμαστε!
Να έρθει ο Πλούτος!
Έτσι θα έχουμε όλα όσα επιθυμούμε!
Η σύζυγός του όμως δε συμφωνούσε:
Και γιατί να μην έχουμε τη χαρά της Ευτυχίας;
Η κόρη τους που άκουγε από μια γωνιά, τότε, τους λέει:
Δε θα'ταν καλύτερα να καλούσαμε την Αγάπη;
Το σπίτι μας θα είναι πάντα γεμάτο αγάπη!
Ας ακούσουμε αυτό που λέει η κόρη μας, λέει ο σύζυγος στη γυναίκα του.
Πήγαινε έξω και πες στην Αγάπη να περάσει στο σπιτικό μας.
Η γυναίκα βγαίνει έξω και ρωτά:
Ποιος από εσάς είναι η Αγάπη;
Ας έρθει να δειπνήσει μαζί μας.
Η Αγάπη τότε ξεκινά να προχωρά προς το σπίτι...
Και οι δύο άλλοι να την ακολουθούν!
Έκπληκτη η γυναίκα, ρωτά τον Πλούτο και την Ευτυχία:
Εγώ κάλεσα μόνο την Αγάπη.
Γιατί έρχεστε κι εσείς;!
Και απαντούν κι οι τρεις γέροντες μαζί:
Αν είχες καλέσει τον Πλούτο ή την Ευτυχία, οι άλλοι δύο θα έμεναν απ' έξω.
Τώρα όμως που κάλεσες την Αγάπη...
Όπου πάει η Αγάπη, πάμε κι εμείς μαζί της!
Δεν έχει σημασία πού!
Όπου υπάρχει Αγάπη, θα υπάρχει επίσης Πλούτος κι Ευτυχία!

Πηγή: http://lllazaros.blogspot.com/2011/10/blog-post_14.html

"Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΩΡΗΤΕΑ" (Β. Κόκκινου, π. Πορέδρου του Αρείου Πάγου).

2011-10-10T23:08:00.000-07:00

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΡΚΟΥΝ ΜΟΝΟ... 30 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ...!!!

Όπως πάντα βαρυσήμαντο το άρθρο του Β. Κόκκινου π. Προέδρου του Αρείου Πάγου στην εφημερίδα "Αξία". Αφού περιγράφει και εξηγεί τις ευθύνες του Πρωθυπουργού γιά την οικονομική κρίση, με κομβικό σημείο ότι μας οδήγησε προμελετημένα στην μέγγενη του Δ.Ν.Τ., δεδομένου ότι...«εκτός των άλλων» αρνήθηκε και το δάνειο Πούτιν 20 δις ευρώ, με την αδιαμφισβήτητη νομική του κατάρτιση παραπέμπει σε διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και άρθρων του... Συντάγματος πού στοιχειοθετούν το αδίκημα της Εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού.

Για δε την παραπομπή του δεν απαιτείται τίποτα παραπάνω από 30 υπογραφές Βουλευτών πού μπορούν να ζητήσουν... την άσκηση... ποινικής δίωξης ...!!!

Η κάρτα που με φρίκαρε...

2011-10-07T00:05:00.000-07:00

του Άρη Δαβαράκη, από το το protagon.gr

Την Τρίτη το ΒΗΜΑ κυκλοφόρησε με έναν τίτλο πρωτοσέλιδο που με μαγνήτισε : «Κάρτα Αγορών online με την Εφορία», έγραφε με μεγάλα γράμματα και μετά από μια εισαγωγή που την διάβασα με αυτή την γλυκιά μαζοχιστική αναστάτωση που σου προκαλεί η προαναγγελία μιας καταστροφής (που σε περιλαμβάνει κιόλας), μας παρέπεμπε μέσα, όπου σε μια ολόκληρη σελίδα απλωνότανε το εξαιρετικό, (και διακριτικότατο ομολογώ), ρεπορτάζ του Κ. Σιωμόπουλου. Αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε και να σκεφτείτε καλά πριν αντιδράσετε έτσι, αλλοιώς ή αλλιώτικα – ή πριν το «προσπεράσετε» σαν κάτι «όχι ιδιαίτερα σημαντικό». Η «αναγγελία» αυτή που μεταφέρει μέσα σε εισαγωγικά τα λόγια του γοητευτικού και μελιστάλαχτου (ιδίως όταν μιλάει την Αμερικανοαγγλική διάλεκτο στα διεθνή κανάλια) Υπερυπουργού μας επί των οικονομικών («Σφάξε με Αγά μου ν΄αγιάσω» λέω από μέσα μου όταν τον χαζεύω, μου είναι βλέπετε και συμπαθής έτσι ευπρεπής που εμφανίζεται πάντα, και μ΄αυτό το πονηρό χαμογελάκι το υπόγειο), κρύβει, αδέλφια μου συνέλληνες, ένα μέλλον ανατρεπτικό για την καθημερινότητα μας - και ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά την γνώμη μου.

Η Τρόικα και ο Υπουργός μας συναποφάσισαν φαίνεται να εκδώσουνε για τον καθένα από μας, άμεσα και άρον-άρον, μια κάρτα χρεωστική, συνδεδεμένη με τον λογαριασμό όπου θα κατατίθεται, υποχρεωτικά πια, ο μισθός ή η σύνταξή μας. Αυτή η καλή καρτούλα η πολύ προχώ, θα είναι φορτωμένη πληροφορίες και links : Εφορία, χρέη σε κάρτες, χρέη σε ταμεία, εισφορές, δάνεια, άλλες εκκρεμότητες, ιδιοκτησίες, άλλες πηγές εσόδων και ότι μπορείτε να φανταστείτε. Το κάνουνε λέει για να μας διευκολύνουνε «να μην μαζεύουμε» αποδείξεις, για οτιδήποτε αγοράζουμε, από το περίπτερο, το σούπερ-μάρκετ, τον «Καλογήρου» ή τα «Christofle” (ψωνίζω πολλά ασημικά γενικά εγώ - γι’ αυτό διάλεξα τα αγαπημένα μου ως παράδειγμα). Αν τα αγοράζουμε με αυτήν την καρτούλα του ΔΝΤ και του Παπακωνσταντέν, θα καταγράφονται αμέσως ηλεκτρονικά και δεν θα χρειάζεται να μαζεύουμε αποδείξεις. Τη δίνεις στον ταξιτζή, ο ταξιτζής δεν μπορεί να «κρύψει» τίποτα (με αποτέλεσμα να επέρχεται πια φορολογική δικαιοσύνη σε αυτόν τον τόπο) και ο φοροτεχνικός σου έχει μέσα στην κάρτα σου όλες τις ηλεκτρονικές αποδείξεις για έξοδα που δικαιολογούνται από τον νόμο.

Οι επιχειρήσεις, μικρές, μεγάλες, μικρομεσαίες, θα συναλλάσσονται με όλους μέσω αυτής της κάρτας. Φορτηγατζή πληρώνεις να μεταφέρεις εμπόρευμα, τόχεις εκεί καταγεγραμμένο, πάει και στην εφορία και στο ΙΚΑ και στο ΤΕΒΕ και όπου αλλού πρέπει να πάει. Πολύ ξεκούραστη λύση για τον πολίτη – τον πολίτη βέβαια που είναι οικονομικά χαλαρός, έχει καβάτζες, έχει εισοδήματα από διάφορες μεριές και ζει στον χαρούμενο και παραμυθένιο κόσμο των, (άντε να το κάνω πλουσιοπάροχο), 10% των πλουσίων Ελλήνων. Όλοι οι άλλοι, γκαρσόνια, ιδιωτικοί υπάλληλοι, δημόσιοι υπάλληλοι, υδραυλικοί, γραφιάδες (σαν και μένα), ραδιοφωνατζήδες του χιλιάρικου το μήνα (με 37 χρόνια καταγεγραμμένη καριέρα), καθαρίστριες, έμποροι, συνταξιούχοι, πωλητές στα φαστφουντάδικα κ.λ.π, κ.λ.π, θα ζούν το εξής δράμα : Θα μπαίνει στην εξαιρετική αυτή καρτούλα του ΔΝΤ ο μισθός τους, 800, 900, 1200, 2400 ευρώ) και αυτόματα το ηλεκτρονικό «δίχτυ ασφαλείας» θα εντοπίζει : Που χρωστάει αυτός; 120 τη δόση του για την VISA ή την MasterCard – τα ρουφάμε. 180 από την ρύθμιση στην εφορία; Πάνε κι’ αυτά. Και αν τα ποσά που χρωστάει είναι μεγάλα, καθότι στην «έξυπνη» (έτσι δε τις λένε;) αυτή κάρτα, θα είναι περασμένη βέβαια όλη η κινητή και ακίνητη περιουσία σου, τίποτα δεν μας εξασφαλίζει ότι αυτός ο κάποιος δεν θα ξυπνήσει μια μέρα με το πατρικό του στο χωριό ξεπουλημένο «αυτόματα» (για να μην τον κουράζουμε τον πελάτη) – και με κατασχεμένα όσα λεφτά προέκυψαν από την πώληση, εφ΄όσον βέβαια είναι λιγότερα από τα, «γενικά» χρέη του.

Αλλά αυτό που με τρόμαξε εμένα περισσότερο από όλα είναι η «εντός εισαγωγικών», δηλαδή κατά λέξη, δήλωση του Υπουργού την οποίαν κάνω copy-paste : «Είναι ένας τρόπος να εξοικειωθεί ο πολίτης με τη λογική της χρεωστικής κάρτας γιατί έτσι περνάμε όλο και περισσότερο στη μη χρήση μετρητών, που είναι απαραίτητο για το ελληνικό οικονομικό σύστημα». Δεν το είχα ξανακούσει αυτό από κανένα στόμα : oδεύουμε δηλαδή σε ένα απρόσωπο και απάνθρωπο ηλεκτρονικό σύστημα online σύνδεσης τραπεζών, επιχειρήσεων, Εφορίας, ασφαλιστικών ταμείων, με την καρτούλα του μισθωτού και του συνταξιούχου, όπου από τα 1000 ευρώ που θα εισπράττονται από την μόνιμή δουλειά του (αν έχει) την 1η κάθε μήνα, θα "αποσύρονται" ηλεκτρονικά «όσα χρωστάει» και θα απομένει ο άνθρωπος, πατέρας, οικογενειάρχης, ρέμπελος, δεν με νοιάζει τι, να επιζήσει με τα 125, τα 239 ή τα 374 που θα περισσέψουν , ΑΝ περισσέψουν, στην κάρτα του;

Η εξέλιξη είναι φρικιαστική και ξεπερνάει και τον Οργουελ και κάθε επιστημονική καντεμοφαντασία. Από πού αντλεί την εντολή αυτή η κυβέρνηση (δεν είναι ζήτημα κομματικό, όποια κυβέρνηση τύχαινε να είναι τώρα στην εξουσία τα ίδια θα έκανε), να μας φέρει τη ζωή μας πάνω κάτω και να πολλαπλασιάσει ιλιγγιωδώς τις όλο και αυξανόμενες ουρές στα συσσίτια των πεινασμένων, Ελλήνων ή ξένων, του Δήμου και της Εκκλησίας, που ταΐζουν πια, στην Ελλάδα ολόκληρη, πολλές χιλιάδες απελπισμένους; Ο τρόπος που ασκεί σήμερα την «Δημοκρατία» η εξουσία, δεν της δίνει το δικαίωμα να φέρει τον τίτλο, της «Δημοκρατικής Κυβέρνησης». Στα νιάτα μου θα την έλεγα κοινοβουλευτική, στυγνή όμως, Χούντα – χωρίς στρατιωτικούς. Στα 57 μου δεν την χαρακτηρίζω – γιατί όπως μου συμβαίνει συχνά – υπάρχουν πράγματα ή που έχω «παρανοήσει» ή τα έχω καταλάβει λάθος.

Η δήλωση πάντως του Υπουργού (την επαναλαμβάνω: «Είναι ένας τρόπος να εξοικειωθεί ο πολίτης με τη λογική της χρεωστικής κάρτας γιατί έτσι περνάμε όλο και περισσότερο στη μη χρήση μετρητών, που είναι απαραίτητο για το ελληνικό οικονομικό σύστημα»), με τρομάζει πραγματικά. Μας ενημέρωσε κανείς προεκλογικά ότι «είναι απαραίτητο για το ελληνικό οικονομικό σύστημα» να μην χρησιμοποιούμε μετρητά και να είμαστε συνδεδεμένοι από παντού με μια πλαστική κάρτα; «Λεφτά υπάρχουνε» φωνάζανε οι σήμερα κρατούντες και όλα τα βλέπανε μια χαρά από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης.

Ως εδώ: Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, σαν χιονοστιβάδα, δεν προλαβαίνεις να τις παρακολουθήσεις. Και συγχωρέστε με για όσα δεν έχω καταλάβει καλά. Εδώ είμαστε για διευκρινίσεις και σχόλια.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=3519