Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Η μοναξιά των αγίων...


Η μοναξιά των αγίων
του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου


      Η μοναξιά των αγίων διαφέρει από τη δική μας μοναξιά! Εμείς νιώθουμε τη μοναξιά ως αποξένωση: "Δεν υπάρχει τόπος ν' ακουμπήσει η καρδιά μου." (Καμύ). Ο σύγχρονος άνθρωπος στη μοναξιά του  νιώθει αποξενωμένος από όλους και από όλα;
      Ο Άγιος Αλώνιος λέει: "σ΄ αυτόν τον κόσμο είμαι μόνο εγώ και ο Θεός."  Ρώτησαν τον Γέροντα Παϊσιο, πώς είναι να νιώθεις μόνος εσύ και ο Θεός κι ο Γέροντας απάντησε: "Άμα τα αλωνίσεις όλα, νιώθεις μόνος εσύ και ο Θεός."
     Στην ησυχία της μοναξιάς τους οι άγιοι δεν νιώθουν μόνοι, γιατί η αίσθηση της παρουσίας του Θεού γεμίζει την ψυχή τους με απερίγραπτη γλυκύτητα. Ο νους τους με την αδιάλειπτη νοερά προσευχή του Ιησού είναι συγκεντρωμένος στο Θεό.Η προσευχή δεν αφήνει το νου τους να περισπάται σε ματαιότητες και μανίες ψευδείς.
      Η μοναξιά των αγίων είναι ο καρπός της  παραίτησής τους από τα πράγματα του κόσμου. Η δική μας μοναξιά είναι καρπός της προσκόλλησής μας στα πράγματα του κόσμου. Ο νους διασκορπίζεται στα πράγματα και αποσπάται από την μνήμη του Θεού.  
      Εμείς νιώθουμε πικρή τη μοναξιά σαν εγκατάλειψη και σαν αποξένωση, γιατί δεν μας αφήνουν οι προσκολλήσεις μας να έχουμε μνήμη του Θεού. Φοβούμαστε τον ίδιο τον εαυτό μας , γιατί δεν πιστεύει στο Θεό.



 Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. 
 (Γέροντας Πορφύριος)
Όταν έλθει ο Χριστός στην καρδιά, η ζωή αλλάζει. Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτε άλλο, ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Ζεις παντού, όπου υπάρχει ο Χριστός. Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους, με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα. Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος. Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια, ούτε κόλαση.
Ο Χριστός είναι σ΄ όλες σου τις σκέψεις, σ΄ όλα σου τα έργα. Έχεις την χάρι και μπορείς όλα να τα υποφέρεις για τον Χριστό. Ακόμη μπορεί να πάσχεις και αδίκως. Να υποφέρεις αδικίες για τον Χριστό και μάλιστα με χαρά. Όπως έπαθε Εκείνος, το ίδιο κι εσύ μπορείς να πάσχεις αδίκως. Διάλεξες τον Χριστό για να μην πάθεις; Τι λέει ο Απόστολος Παύλος; “Χαίρω εν τοις παθήμασί μου”. Αυτή είναι η θρησκεία μας. Να ξυπνήσει η ψυχή και ν΄ αγαπήσει τον Χριστό, να γίνει αγία. Να επιδοθεί μόνο στον θείο έρωτα. Έτσι θα την αγαπήσει κι Εκείνος.
Όταν έλθει ο Χριστός στην καρδιά, η ζωή αλλάζει. Ο Χριστός είναι το πάν. Όποιος ζει μέσα του τον Χριστό, ζει πράγματα που δεν λέγονται, άγια και ιερά. Ζει εν αγαλλιάσει. Αυτά είναι αλήθεια. Τα έχουνε ζήσει άνθρωποι, ασκητές στο Άγιον Όρος. Συνεχώς με λαχτάρα ψιθυρίζουν την ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ…".

ΠΗΓΗ: ΒΙΒΛΙΟ: «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ», Γέρ. ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ, και http://agioritikovima.blogspot.com/2010/04/blog-post_07.html  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου